به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین؛ بعضی بازیکنان برای بازگشت به فوتبال فقط به چند ماه زمان نیاز دارند و بعضی دیگر باید از یک جهنم واقعی عبور کنند. کسری طاهری از دسته دوم است؛ مهاجمی که فصل گذشته در پیکانِ تهجدولی، در تیمی که تا هفتههای پایانی یکی از گزینههای جدی سقوط بود، خودش را به فوتبال ایران شناساند و با گلهای سریالی آنقدر درخشید که درهای تیم ملی هم به رویش باز شد.
اما درست در همان روزهایی که همه چیز برای طاهری داشت روی دور خوش میافتاد، یک اتفاق تلخ مسیر زندگی فوتبالیاش را عوض کرد. یک بازی دوستانه؛ مسابقهای که نه اهمیتی داشت و نه ظاهراً قرار بود چیزی را در سرنوشت تیم ملی تغییر دهد، اما برای کسری تبدیل به یکی از تلخترین روزهای فوتبالش شد. پارگی رباط صلیبی، تمام فصل را از او گرفت و مهمتر از آن، جام جهانی را هم از مهاجمی گرفت که شاید میتوانست یکی از پدیدههای فوتبال ایران در این تورنمنت باشد. کسری مجبور شد مدتها فقط از بیرون زمین تماشا کند؛ بازیکنی که چند ماه قبلتر با گلهایش سر زبانها افتاده بود، حالا باید با دوران نقاهت و بازگشت به فوتبال دستوپنجه نرم میکرد.
اما داستان طاهری به همینجا ختم نشد. تابستان برای او هم کمماجرا نبود. کسری جزو نخستین بازیکنانی بود که با پرسپولیس به توافق رسید و حتی این توافق را هم علنی کرد. همه چیز آماده انتقال بود، اما ناگهان پای نساجی به میان آمد؛ اتفاقی که با بالا رفتن قیمت بازیکن و البته دردسرهای قانونی پرسپولیس، معادله را تغییر داد. سرخها عقب نشستند و به جای طاهری، سراغ پوریا شهرآبادی رفتند.
کسری ماند و یک بازار نقلوانتقالاتی پر از علامت سؤال؛ تا اینکه در آخرین روزهای پنجره تابستانی، سپاهان مقصد او شد. انتقالی که شاید در ظاهر دیر اتفاق افتاد، اما حالا به نظر میرسد میتواند یکی از مهمترین خریدهای سپاهان باشد. چون کسری در همان نخستین بازی نشان داد چیزی از مهاجم فرصتطلب فصل گذشته کم نشده.
سپاهان در شرایطی مقابل گلگهر قرار گرفت که دو شکست متوالی برابر تراکتور و استقلال، تیم را وارد یک بحران زودهنگام کرده بود. بازی برابر گلگهر هم مسابقهای نبود که سپاهان بتواند به راحتی از آن عبور کند؛ اما درست در چنین شرایطی، بازیکنی از راه رسید که مدتها منتظر فرصتش بود. کسری طاهری فقط در یک نیمه دو بار دروازه گلگهر را باز کرد و عملاً یکتنه سپاهان را از مخمصه بیرون کشید. دبل در نخستین بازی؛ آن هم مقابل تیمی چغر و سرسخت، بهترین پاسخ ممکن به تمام تردیدهایی بود که درباره وضعیت طاهری بعد از مصدومیت وجود داشت.
کسری ثابت کرد مصدومیت سخت، کیفیت او را نگرفته است. شاید مدتها از فوتبال دور بوده باشد، شاید جام جهانی را از دست داده باشد و شاید تابستانی پرحاشیه را پشت سر گذاشته باشد، اما غریزه گلزنی همانجایی است که بود؛ در وجود مهاجمی که کافی است یک فرصت پیدا کند تا خودش را نشان بدهد. طاهری با این شروع توفانی، خیلی زود ثابت کرد چرا برای جذبش این همه اتفاق افتاد و چرا سپاهان حاضر شد در آخرین روزهای پنجره برای به خدمت گرفتنش اقدام کند.
البته شاید مهمتر از دو گل مقابل گلگهر، پیامی باشد که کسری از همین حالا به فوتبال ایران فرستاده است: من برگشتهام.
جام جهانی از دست رفت؛ فرصتی که شاید دیگر هیچوقت تکرار نشود. اما فوتبال برای کسری تمام نشده است. جام ملتهای آسیا میتواند تورنمنتی باشد که این مهاجم جوان، غیبت تلخ خود در جام جهانی را جبران کند. رقابت برای خط حمله تیم ملی از همین حالا جذابتر شده و اگر طاهری بتواند این شروع را ادامه بدهد، نامش خیلی زود دوباره روی میز کادر فنی تیم ملی قرار خواهد گرفت.
او یک بار از نقطه صفر برگشت؛ از رباط صلیبی، از ماهها دوری، از جام جهانیِ از دسترفته و حتی از انتقالی که در پرسپولیس نیمهکاره ماند. حالا کسری طاهری در سپاهان دوباره شروع کرده؛ این بار با دو گل در یک نیمه و یک هدف بزرگتر: جبران جام جهانی در جام ملتها.
۲۵۳ ۲۵۸
