در حومه آرام شهر پوتسدام آلمان، برجی قرار دارد که برخلاف بسیاری از بناهای علمی، بیش از آنکه با ابزارهای نجومی شناخته شود، با فرم معماری خیرهکنندهاش شهرت یافته است.
«برج انیشتین» در آغاز تنها قرار بود رصدخانهای برای آزمایش و تأیید تجربی نظریه نسبیت عام آلبرت انیشتین باشد؛ پروژهای علمی که ستارهشناس آلمانی، اروین فرویندلیش، آن را هدایت میکرد. اما اریش مندلسون، معمار جوان و گمنامی که در ابتدا تنها مسئول طراحی نمای بیرونی ساختمان بود، این مأموریت را به فرصتی برای خلق یکی از مهمترین آثار معماری اکسپرسیونیستی قرن بیستم تبدیل کرد.
او تلاش کرد مفاهیمی مانند حرکت، نور و خمیدگی فضا را که در نظریه نسبیت مطرح میشوند، در قالب فرم معماری به تصویر بکشد. هرچند مشکلات فنی و محدودیتهای ساختوساز باعث شد رؤیای اجرای کامل بنا با بتن مسلح محقق نشود و ساختمان در نهایت با آجر و پوششی شبیه بتن ساخته شود، اما نتیجه اثری بود که زمان خود را پشت سر گذاشت.
روایت شده است که آلبرت انیشتین پس از دیدن این بنا تنها یک واژه برای توصیف آن به زبان آورد: «ارگانیک». امروز، بیش از یک قرن پس از افتتاح، برج انیشتین همچنان بهعنوان یک رصدخانه فعال است و در کنار ارزش علمی، یکی از شاخصترین نمادهای معماری مدرن آلمان به شمار میرود.
لینک پیشنهادی
