شنای تبلیغاتی مائو و آغاز انقلاب فرهنگی چین

در سال ۱۹۶۶، مائو تسه‌تونگ در شرایطی بار دیگر در رودخانه یانگ‌تسه شنا کرد که نفوذ سیاسی او پس از فاجعه «جهش بزرگ به جلو» کاهش یافته و شایعاتی درباره بیماری یا مرگش منتشر شده بود. رسانه‌های دولتی چین این شنای نمایشی را نشانه سلامت و قدرت رهبر ۷۲ساله کشور معرفی کردند، اما این اقدام در واقع مقدمه‌ای تبلیغاتی برای آغاز آخرین انقلاب مائو بود.
اندکی بعد، میلیون‌ها جوان چینی در قالب «گاردهای سرخ» بسیج شدند تا با نابودی «چهار کهنه»، شامل فرهنگ، افکار، آداب و سنت‌های قدیمی، جامعه را براساس مائوئیسم بازسازی کنند. تخریب آثار فرهنگی، تغییر نام خیابان‌ها، تحقیر، شکنجه و قتل مخالفان از پیامدهای این حرکت بود. انقلاب فرهنگی تا مرگ مائو در سال ۱۹۷۶ ادامه یافت، بیش از یک میلیون قربانی بر جای گذاشت و کیش شخصیت او را برای دهه‌ها در ساختار سیاسی چین تثبیت کرد.