[ad_۱]
تیم ملی فوتبال اسپانیا با تک گل فران تورس در وقت اضافی آرژانتین را شکست داد و قهرمان جام جهانی ۲۰۲۶ شد. این دومین قهرمانی اسپانیا در جام جهانی است که این بار با پیروزی مقابل مدافع عنوان قهرمانی به دست آمد. در میان دو نیمه فینال جام جهانی برنامههایی برای اجرای موسیقی در نظر گرفته شده بود که تا به حال سابقه نداشت. در بخشی از این برنامه بیژن مرتضوی، نوازنده، آهنگساز و خواننده ایرانی مقیم لسآنجلس با ارکستر فیلارمونیک نیویورک به رهبری گوستاوو دودامل، یکی از برجستهترین رهبران ارکستر جهان به عنوان کنسرتمایستر (نوازنده نخست ویلن) به اجرا پرداخت.
او که در این اجرا ویلن سفید همیشگیاش را همراه داشت، پیشتر در پاسخ به شایعاتی چون تکنوازی در اجرای میان دو نیمه فینال جام جهانی ۲۰۲۶ گفته بود برایش صرف حضور در چنین رویدادی افتخاری بزرگ است و خوشحال است که نه تنها در این ارکستر حضور دارد که مسئولیت کنسرتمایستری نیز بر عهده او گذاشته شده و این موضوع برایش ارزشی ویژه دارد. او این حضور و همچنین مسئولیتی در این اندازه را «یکی از مهمترین دستاوردهای دوران فعالیت هنریاش» نامیده بود.
مرتضوی در توضیح مسئولیت کنسرتمایستر در یک ارکستر ضمن اشاره به این که «در ارکسترهای کلاسیک جهان، نوازندگان به گروههای مختلف مانند ویلن اول، ویلن دوم، ویولا، ویلنسل، کنترباس و سازهای بادی تقسیم میشوند» ادامه داده بود: «کنسرتمایستر، نوازنده ویلن اول است که سمت چپ رهبر ارکستر مینشیند. او نقش ارتباطی بسیار مهمی میان رهبر و اعضای ارکستر دارد. هرگونه تغییر، توضیح یا تصمیم هنری ابتدا میان رهبر ارکستر و کنسرتمایستر مطرح میشود و سپس او این موارد را به دیگر نوازندگان منتقل میکند تا هماهنگی کامل در اجرا شکل بگیرد.»
در بخشی از این اجرا، نوازندگان ارکستر فیلارمونیک نیویورک به رهبری گستاوو دودامل (Gustavo Dudamel) رهبر ارکستر ونزوئلایی و یکی از برجستهترین موسیقیدانان نسل معاصر به تقلید از تشویق وایکینگی هواداران نروژ به «ROW, ROW» کردن پرداختند. نروژیها که بعد از ۲۸ سال بازگشتی رویایی را به جام جهانی تجربه کردند با شیوهای متفاوت از تشویق توجهی جهانی را به خود جلب کردند تا جایی که این شیوه متفاوت؛ معروف به پاروزنی وایکینگی با صدای «ROW, ROW» بهعنوان حرکتی نمادین که به فرهنگ و تاریخ اسکاندیناوی اشاره دارد در پارلمان نروژ نیز تکرار شد. نمایندگان این کشور به رهبری مسعود قرهخانی، رئیس پارلمان در حمایت از تیم ملی فوتبال این کشور در جام جهانی ۲۰۲۶ پنجشنبه ۲۸ خرداد (۱۸ ژوئن) تشویق «پاروزنی وایکینگی» را در صحن علنی مجلس اجرا کردند. قرهخانی با چکش ریاست ضرب گرفت و نمایندگان با هماهنگی دستهایشان را به جلو حرکت دادند و کلمه «ROW» (پارو) را تکرار کردند.
نروژ در نخستین بازیاش چهارشنبه ۲۷ خرداد (۱۷ ژوئن) در بوستون استادیوم- ماساچوست آمریکا مقابل عراق به برتری چهار بر یک رسید. پیروزی ۴–۱ نروژ مقابل عراق در نخستین دیدار گروه ۱ موجی از شور و هیجان در سراسر نروژ برانگیخت و ویدئوهای هواداران نروژی که حرکت پاروزنی وایکینگها را در خیابانهای ماساچوست آمریکا، فضاهای عمومی و حتی روی پلهبرقی اجرا میکردند، در شبکههای اجتماعی دستبهدست شد؛ جمعیتی با لباسهای قرمز، سفید و آبی که یکی پشت سر دیگری مینشستند. دستها به جلو دراز میشد. بدنها به عقب خم میشد. صدای همخوانی «ROW, ROW» بلند میشد. سپس تمام گروه شروع به پارو زدن میکردند اما نه روی آب که در پیادهروها و سکوهای مترو، در ورزشگاهها و عجیبترین مکانهای عمومی مثل میدان تایمز نیویورک و همچنین در ادارات، مدارس و… همه دیوانهوار پارو میزدند.
این پاروزدن دیوانهدار، امشب یکشنبه ۲۸ تیر (۱۹ ژوئیه) در فاصله دو نیمه بازی فینال جام جهانی ۲۰۲۶ در ورزشگاه نیویورک نیوجرسی این بار توسط نوازندگان ارکستر فیلارمونیک نیویورک که بیژن مرتضوی کنسرتمایستری آنها را بر عهده داشت، تکرار شد. این شیوه تشویق، به یکی از سادهترین اما مشهورترین شیوههای تشویق در جام جهانی ۲۰۲۰۶ تبدیل شد، در حالی که همه رو به یک جهت نشسته بودند و هماهنگ حرکت میکردند و میخواندند: «پارو بزن، پارو بزن و قایقت را پیش بران (Row, Row, Row your boat)… قایقی روی دریاچهای آرام یا یک قایق تاریخی یا حتی یک کشتی وایکینگی!…»
