در این مطلب آمده است: این مقاله در ۷ آگوست ۲۰۱۰ (۱۶ مرداد ۱۳۸۹) در صفحه اول گاردین منتشر شد و حساسیت بینالمللی را برانگیخت، سیاستمداران غربی خواستار آزادی این زن شدند و ایران تحت فشار دیپلماتیک چندین کشور قرار گرفت.
سخنگوی وزارت امور خارجه روسیه یادآور شد که کمالی دهقان روزهای اخیر اعلام کرده است که مصاحبه اختصاصی با این زن، هرگز انجام نشد و وی کل مطلب را جعل کرد؛ مطلبی که یک داستان کاملاً دروغین بود.
وی خاطرنشان کرد: با وجود اذعان نویسنده این مطلب به جعلی بودن آن، این مقاله همچنان در وبسایت گاردین در دسترس است.
زاخارووا در ادامه به یادآوری وضعیت تحولات زمان نگارش این مطلب جعلی پرداخت و نوشت: این مصاحبه (جعلی) در زمان فشار حداکثری بر ایران منتشر شد؛ در سال ۲۰۱۰، شورای امنیت سازمان ملل قطعنامه ۱۹۲۹ را تصویب کرد و شدیدترین تحریمها را تا به امروز اعمال کرد.
سخنگوی وزارت خارجه روسیه تصریح کرد: غرب برای توجیه اعمال تحریمها (علیه ایران) به یک داستان احساسی نیاز داشت. این داستان فوراً در رسانههای جهانی پخش شد و به استدلالی برای همه فعالان متخاصم با ایران تبدیل شد.
زاخارووا یادآور شد: این نخستین بار نیست که «سعید کمالی دهقان» اعتراف میکند که هنگام کار برای رسانههای غربی، مجبور به شرکت در کمپینهای تبلیغاتی ضد ایرانی شده است.
وی تصریح کرد: این فیلم که نمادی از مستندسازی خشونت دولتی تلقی میشد، توسط نویسنده سابق آن به عنوان تبلیغات ضد ایرانی رد شد.
سخنگوی وزارت امور خارجه روسیه با تأکید بر اینکه «در مورد دروغهای غربی، اعتراف دهقان به هیچ وجه اولین افشاگری نیست»، یادآور شد: در اکتبر ۱۹۹۰ (مرداد- تیر ۱۳۶۹)، یک دختر ۱۵ ساله کویتی به نام نیره در برابر کمیته کنگره ایالات متحده شهادت داد؛ او در حالی که گریه میکرد، توضیح داد که چگونه سربازان عراقی به بیمارستانهای کویت حمله کردند، نوزادان را از دستگاههای نگهدارنده خارج و آنها را روی زمین رها کردند تا بمیرند؛ رئیس جمهور بوش پدر داستان او را نقل کرد.
وی اظهار داشت: این داستان به یکی از استدلالها برای آغاز عملیات طوفان صحرا تبدیل شد. دو سال بعد، نیویورک تایمز ثابت کرد که نیره دختر سفیر کویت در ایالات متحده بوده و شهادت او توسط آژانس روابط عمومی هیل و نولتون، که توسط خانواده سلطنتی کویت با پرداخت ۱۲ میلیون دلار استخدام شده بود، تنظیم شده بود.
زاخارووا ادامه داد: بر خلاف این ادعاها، هیچ نوزادی از دستگاههای مراقبت بیمارستانی بیرون کشیده نشده بود و این کودک مجبور شد برای توجیه جنگ دروغ بگوید.
زاخارووا در ادامه نوشت: در سال ۲۰۰۳، نیویورک تایمز پس از اطلاع از اینکه جیسون بلر روزنامهنگار، منابع جعلی، نقل قولهای جعلی و حتی گزارشهای کامل جعلی نوشته است، او را اخراج کرد؛ او برخی از آنها را از آپارتمان خود در نیویورک نوشته بود؛ ۳۶ مقاله از ۷۳ مقاله منتشر شده وی دروغ بودند.
وی ادامه داد: علاوه بر این، استفن گلس از روزنامه «نیو ریپابلیک» ۲۷ مقاله از ۴۱ مقالهای را که از سال ۱۹۹۵ تا ۱۹۹۸ منتشر کرده بود، جعل کرد، از جمله شخصیتهای خیالی، شرکتهای غیرواقعی و وبسایتهای جعلی که خودش برای فریب دادن بررسیکنندگان حقایق ایجاد کرده بود.
این دیپلمات روس در ادامه نوشت: البته، «لوله آزمایش پاول» هم وجود دارد؛ اصطلاحی برای دروغهای غربی که برای توجیه تجاوز علیه کشورهای مستقل استفاده میشود و حالا پرونده سعید دهقان به این فهرست ننگین اضافه شده است؛ او مطمئناً آخرین نفر نخواهد بود.
اشاره زاخارووا به سخنان ۵ فوریه ۲۰۰۳ (۱۶ بهمن ۱۳۸۱) کالین پاول وزیر وقت امور خارجه آمریکا در صحن شورای امنیت سازمان ملل متحد بود. پاول در این جلسه برای متقاعد کردن جامعه جهانی برای حمله نظامی به عراق، یک لوله آزمایش حاوی پودر سفید را به عنوان نمادی از سلاحهای کشتار جمعی و بیولوژیکی حکومت صدام حسین به نمایش گذاشت.
