شبنم روحی؛ حضور فوتبالیست هایی که خارج از مستطیل سبز به شغل های دیگری برای درآمدزایی مشغول هستند همیشه برای مخاطبان جذابیت داشته است. بعضی از این فوتبالیست ها لوله کش، کارگر جمع آوری زباله و کارگر کارخانه بوده و بسیاری از آن ها هنوز هم هستند.
نیل کنگنی؛ جعبه ابزار و ضربه ای که نزدیک بود تاریخ بسازد
۱۰ ژانویه ۲۰۲۱، مارینِ دسته هشتمی در دور سوم جام حذفی انگلیس میزبان تاتنهام بود. در نیمه اول و وقتی بازی هنوز بدون گل بود، کنگنی از فاصله‌ای دور شوت زد. توپ از دست جو هارت گذشت اما به تیر افقی برخورد کرد. تاتنهام در نهایت ۵ بر صفر پیروز شد؛ بااین حال، آن شوت یکی از صحنه های به یادماندنی مسابقه شد. کنگنی در آن زمان ۲۰ سال داشت. او قبلا در رده های پایه روچدیل بازی می کرد و پس از پایان آن دوره، مسیرش به فوتبال خارج از لیگ های حرفه ای اصلی رسیده بود. در گفت‌وگو با تیم‌ساید کورسپاندنت توضیح داد که روزها کار می کرد و دو شب در هفته تمرین داشت. یاد گرفتن لوله کشی هم برایش راهی بود تا حرفه ای برای آینده داشته باشد. در زندگی چنین بازیکنی، زمان تمرین باید با ساعت کار هماهنگ شود.کنگنی همچنان امیدوار بود به فوتبال تمام وقت برگردد، اما تا آن زمان، یاد گرفتن یک مهارت فنی را جدی می‌گرفت. این بخش از داستانش اهمیت دارد: داشتن شغل دوم به معنای کنار گذاشتن بلندپروازی فوتبالی نبود. او هم برای بهتر شدن در فوتبال تلاش می کرد و هم برای آینده ای آماده می‌شد که ممکن بود درآمد اصلی اش از زمین مسابقه نباشد.
جیمز باریگان؛ رفتگر لیورپول در ترکیب مقابل تاتنهام
کنگنی تنها بازیکن مارین با شغلی بیرون از فوتبال نبود. جیمز باریگان، هم‌تیمی او، در همان دوره به‌عنوان کارگر جمع آوری زباله در لیورپول کار می کرد. شبکه ITV در گزارش ۸ ژانویه ۲۰۲۱ خود، دو روز پیش از مسابقه، باریگان را بازیکنی معرفی کرد که در طول هفته رفتگر بود و آخر هفته برای مارین بازی می کرد. آن گزارش تاکید داشت اعضای تیم، تعهدات فوتبالی را با مشاغل تمام وقتشان هماهنگ می کردند. باریگان نیز درباره شگفتی روبه رو شدن با حریفی از لیگ برتر صحبت کرده بود. او در ترکیب اصلی مارین مقابل تاتنهام قرار گرفت. نامش در گزارش رسمی مسابقه باشگاه، کنار بازیکنانی ثبت شد که آن روز برابر تیم ژوزه مورینیو بازی کردند. مسابقه برای مارین فرصتی کم نظیر بود، اما تفاوت دو تیم فقط در رتبه و توان فنی نبود. یک طرف، بازیکنانی قرار داشتند که شغلشان فوتبال بود؛ طرف دیگر، کسانی که برای ادامه بازی باید کار روزانه شان را نیز حفظ می کردند. باریگان نمونه روشنی از همین زندگی دوگانه است. پیراهن باشگاه، بخشی از هویت او بود و شغل خدمات شهری بخش دیگر. برای شناخت چنین بازیکنی، آمار گل و تعداد بازی کافی نیست؛ باید دانست زمانی که مسابقه ای در کار نبود، روزش چگونه می‌گذشت.
کنی استریکلند و جاش دیویس؛ از ساختمان و راه‌آهن به زمین
کنی استریکلند، بازیکنی با سابقه حضور در رده های پایه منچستریونایتد، در آن دوره نقاش و دکوراتور ساختمان بود. جاش دیویس نیز در کارهای اجرایی مربوط به خطوط راه‌آهن فعالیت می‌کرد. در همان تیم، بازیکنانی با مشاغل دیگری مانند معلمی و فیزیوتراپی هم حضور داشتند. استریکلند نشان می دهد مسیر یک بازیکن پس از حضور در آکادمی باشگاهی بزرگ، لزوما به قرارداد حرفه ای بلندمدت ختم نمی شود. می توان آموزش فوتبالی دید، در مسابقات رقابتی باقی ماند و از حرفه ای دیگر امرار معاش کرد.
دنیز اونداو؛ کارگر کارخانه و اپراتور دستگاه لیزر
اونداو هنگام بازی برای هاولزه در دسته چهارم آلمان، همزمان در کارخانه کار می کرد. در روایت منتشرشده در سایت رسمی برایتون در فوریه ۲۰۲۲، توضیح داده که روزی هشت ساعت اپراتور دستگاه لیزر بود؛ حدود ساعت چهار صبح بیدار می شد، به کارخانه می رفت، سپس تمرین می کرد و حدود هشت شب به خانه برمی گشت. دلیلش هم روشن بود: درآمد فوتبال برای تامین زندگی کفایت نمی کرد.
جونیور مسیاس برزیلیِ شاغل در ایتالیا؛ حمل و تحویل یخچال
مسیاس در سال ۲۰۱۱ از برزیل به ایتالیا مهاجرت کرد. در سال های اول، تحویل یخچال و لوازم خانگی را با بازی در فوتبال آماتور ترکیب می کرد؛ یعنی کارگری و فوتبال برایش دو فعالیت همزمان بود. او به‌تدریج از رده های پایین بالا آمد و به میلان رسید. در نوامبر ۲۰۲۱، در نخستین حضورش در لیگ قهرمانان اروپا، گل پیروزی میلان مقابل اتلتیکومادرید را زد. گزارش رویترز که RTÉ منتشر کرده، این مسیر را از تحویل یخچال تا گلزنی در لیگ قهرمانان روایت می‌کند.
استیو ساویدان؛ رفتگر در کنار فوتبال
ساویدان در مصاحبه ای در سال ۲۰۰۶، خودش توضیح داده که هنگام بازی برای آنژه و آنگولم، وضعیت حرفه ای تمام وقت نداشت. برای تامین هزینه زندگی خودش و خانواده‌اش، باید بیرون از فوتبال هم کار می کرد؛ یکی از این مشاغل، رفتگری بود. نکته مهم در صحبت او این است که سطح مسابقات به تنهایی وضعیت معیشتی بازیکن را مشخص نمی کرد: ساویدان می گفت در والنسین، در همان سطح رقابتی، قرارداد حرفه ای داشت، اما در باشگاه های قبلی ناچار به کار دوم بود. این مورد برای گزارش، نقل قول مستقیم و توضیح اقتصادی مشخص دارد؛ بدون آنکه لازم باشد داستان را با تعبیرهای اغراق آمیز بازسازی کنی.
کارلوس باکا؛ کمک‌کار اتوبوس و فروش بلیت
باکا پیش از ورود به فوتبال حرفه‌ای، همزمان با بازی، در مسیر بارانکیا به پورتو کلمبیا بلیت اتوبوس می‌فروخت و کرایه جمع می‌کرد. همچنین به پدرش در کار ماهیگیری کمک می‌کرد. این سابقه در سایت رسمی لالیگا ثبت شده است. بنابراین، برای نوشتن درباره او بهتر است از عنوان دقیق «کمک‌کار و بلیت‌فروش اتوبوس» استفاده کنی؛ عنوان «راننده اتوبوس» دقیق نیست. پرونده باکا ظرفیت روایت زندگی روزمره را دارد: بازیکنی که پیش از قرارداد حرفه‌ای، باید درآمدش را از کاری بیرون از زمین تأمین می‌کرد.
فرودی بنیامینسن؛ نجار در کنار بازی‌های ملی
این نمونه فقط به فوتبال آماتور محلی مربوط نیست. بنیامینسن، بازیکن تیم ملی جزایر فارو، نجار بود. یوفا در گزارشی در سال ۲۰۱۳، خاطره ای از برایان کر، سرمربی پیشین فارو، نقل کرده است: پس از مسابقه مقابل فرانسه، صبح روز بعد رئیس فدراسیون حدود ساعت هشت با بنیامینسن روبه رو شد؛ بازیکن مشغول جمع آوری تابلوهای تبلیغاتی اطراف ورزشگاه بود. این بازیکن یک روز مقابل فرانسه بازی می کند و صبح بعد، برای انجام کارش به همان ورزشگاه برمی گردد.
استوارت دالاس؛ نجار ساختمانی دالاس
در دوران فوتبال نیمه حرفه ای در ایرلند شمالی، همزمان نجاری می کرد. اسکای اسپورتس در گزارش سال ۲۰۱۵ نوشته که او از ساعت ۹ تا ۵ در کسب‌وکار یکی از دوستان خانوادگی کار می کرد و در کنار آن، فوتبال پاره وقت داشت. او بعدها به برنتفورد و سپس لیدز رسید.
دن کرینی و کایل فین؛ دو بنا در تیمی که تاتنهام را متوقف کرد
تاتنهام دوباره در جام حذفی با تیمی روبه‌رو شد که شماری از بازیکنانش بیرون از فوتبال کار می کردند: تام‌ورث. در معرفی اعضای این تیم پیش از مسابقه ژانویه ۲۰۲۵، دن کرینی «بنا و کارگر ساختمانی» و کایل فین «بنا» معرفی شدند. نکته قابل توجه آن بود که این معرفی از زبان جردن کالینان لیبرد، هم‌تیمی آن ها، منتشر شده بود؛ تصویری از رختکنی که اعضایش علاوه بر نقش فوتبالی، مشاغل روزانه متفاوتی داشتند. تام‌ورث در ۱۲ ژانویه، تاتنهام را در ۹۰ دقیقه بدون گل متوقف کرد. تیم لیگ برتری در وقت اضافه سه گل زد و صعود کرد، اما برای رسیدن به آن پیروزی مجبور شده بود بیش از زمان معمول مسابقه تلاش کند. این مسابقه برای دیدن تفاوت شرایط دو گروه از بازیکنان، نمونه ای گویا بود. کرینی و فین در دوره ای برابر حریف لیگ برتری قرار گرفتند که کار ساختمانی نیز بخشی از زندگی شان بود. فوتبال برای شان فعالیتی جدی و رقابتی بود، اما تمام زندگی کاری شان را تشکیل نمی داد. گاهی روایت رسانه ای از این بازیکنان به شگفتی یک روز محدود می شود: «بناها مقابل ستاره ها». بااین‌حال، موضوع اصلی در هفته های عادی جریان دارد.
جیمی واردی؛ نمونه‌ای از خروج از زندگی دوشغله
در کنار بازیکنانی که در دوره های یادشده همزمان کار می کردند و فوتبال بازی می کردند، جیمی واردی نمونه مشهوری از عبور به فوتبال تمام وقت است. اسکای اسپورتس در گزارش سال ۲۰۱۷ خود نوشت واردی هنگام بازی برای استاکسبریج پارک استیلز، هفته ای ۳۰ پوند از فوتبال درآمد داشت و همزمان در کارخانه فیبر کربن کار می کرد. او سپس به هالیفاکس و فلیتوود رفت و در سال ۲۰۱۲ به لستر پیوست؛ مسیری که بعدها به قهرمانی لیگ برتر و حضور در تیم ملی انگلیس رسید. او در دوران فوتبال سطح پایین کارگر کارخانه بود.
۲۵۱۲۵۱
