در مسیر منتهی به یکی از مهمترین زیارتگاههای شینتویی ژاپن، بنایی قرار گرفته که در نگاه اول بیشتر شبیه یک سازه چوبی پیچیده و درهمتنیده است تا یکی از شعبههای یک برند جهانی قهوه.
استارباکس دازایفو در شهر دازایفو، در نزدیکی زیارتگاه تاریخی «دازایفو تنمانگو»، نمونهای متفاوت از پیوند معماری معاصر با سنتهای ساختوساز ژاپنی است؛ پروژهای که در سال ۲۰۱۱ توسط کنگو کوما و همکارانش طراحی شد. چالش اصلی، قرار دادن یک برند بینالمللی در بافتی بود که عمدتا از ساختمانهای سنتی و کمارتفاع تشکیل شده است.
کوما بهجای تقلید از فرمهای تاریخی، سراغ یکی از منطقهای قدیمی ساخت در ژاپن و چین رفت: اتصال و درهمتنیدن تعداد زیادی قطعه کوچک برای ساخت یک کلیت پیچیده. نتیجه، شبکهای از حدود ۲۰۰۰ قطعه چوبی باریک است که بهصورت مورب در یکدیگر بافته شدهاند و از فضای داخلی تا نمای شیشهای امتداد پیدا میکنند.
این شبکه چوبی علاوه بر ایجاد هویتی منحصربهفرد، با هدایت نور و حرکت، تجربه ورود به کافه را نیز شکل میدهد. استارباکس دازایفو در نهایت به نمونهای جذاب از گفتوگوی سنت و فناوری تبدیل شده؛ جایی که یک کافیشاپ زنجیرهای، به بخشی از روایت معماری بومی ژاپن بدل میشود.
لینک پیشنهادی
