عصرایران: خودروهای JDM ژاپن فقط چند مدل اسپرت معمولی نبودند؛ آنها ترکیبی از مهندسی دقیق، موتورهای قدرتمند و طراحیهایی بودند که یک نسل کامل از عاشقان خودرو را شیفته خود کردند.
دهه ۱۹۹۰ میلادی را بدون تردید می توان «عصر طلایی» صنعت خودروی ژاپن دانست؛ دوره ای که در آن خودروسازان این کشور با عبور از استانداردهای زمانه، مهندسی را به سطح جدیدی از هنر و هیجان ارتقا دادند. در همین سال ها بود که نام جی دی ام (JDM) به یک فرهنگ جهانی، پدیده ای محبوب در سینما و گیمینگ، و آرزوی قلبی عشاق سرعت تبدیل شد.
اصطلاح JDM مخفف عبارت Japanese Domestic Market به معنای «بازار داخلی ژاپن» است. برخلاف تصور عموم که هر خودروی ژاپنی را JDM می نامند، این اصطلاح در اصل و قانونا فقط به خودروهایی تعلق می گیرد که مخصوص بازار داخل کشور ژاپن و طبق مقررات، قوانین و استانداردهای این کشور ساخته و عرضه شده اند. این ماشین ها اغلب ویژگی های منحصر به فردی داشتند؛ از فرمان در سمت راست گرفته تا قطعات فنی، موتورهای تقویت شده، و آپشن هایی که هرگز به نسخه های صادراتی اروپا یا آمریکا راه پیدا نکردند.
در دهه ۹۰ میلادی، رقابت تنگاتنگ میان غول های خودروسازی ژاپن و توافق های منحصر به فرد فنی باعث شد شاهکارهایی مکانیکی متولد شوند – موتورهایی ماندگار مانند ۲JZ و RB۲۶، طراحی های آیرودینامیک، و هندلینگ هایی که حتی سوپراسپرت های اروپایی را به چالش می کشیدند.
در ادامه، به معرفی ۱۰ خودروی برتر JDM دهه ۹۰ میلادی می پردازیم؛ اسطوره هایی که با گذشت چند دهه، هنوز هم محبوب ترین، ارزشمندترین و دست نخورده ترین نمادهای دنیای تیونینگ و خودروهای اسپرت محسوب می شوند.
۱۰ شاهکار مهندسی ژاپن در دهه ۹۰؛ از تویوتا سوپرا تا نیسان اسکای لاین
