به گزارش خبرنگار مهر، روحالله اسماعیلی ظهر سه شنبه در گفتوگو با خبرنگاران اظهار کرد: از ابتدای سال جاری تاکنون ۲۹ قلاده فوک خزری در سواحل مازندران مشاهده شده که بررسیهای میدانی نشان میدهد لاشهها به دلیل گذشت زمان و شدت آسیبهای وارده، قابلیت نمونهبرداری برای تشخیص علت مرگ را نداشتهاند.
وی افزود: فوکهای خزری پس از تلف شدن ممکن است حدود یک هفته تا ۱۰ روز در دریا سرگردان باشند و سپس به سواحل برسند؛ همین مسئله موجب پوسیدگی شدید اندامهای داخلی شده و انجام بررسیهای بالینی و تشخیص دقیق عامل مرگومیر را بسیار دشوار میکند.
معاون محیط زیست طبیعی اداره کل حفاظت محیط زیست مازندران با اشاره به احتمال دخالت عوامل مختلف در تلفات فوکهای خزری گفت: آلودگیهای دریایی، تغییرات اقلیمی، کاهش منابع غذایی و حضور گونه مهاجم شانهدار در اکوسیستم خزر از جمله عواملی هستند که میتوانند در افزایش مرگومیر این گونه نقش داشته باشند.
اسماعیلی با بیان اینکه بررسیها برای شناسایی عامل اصلی تلفات ادامه دارد، تصریح کرد: در حال حاضر یکی از مهمترین فرضیهها، ابتلای فوکهای خزری به بیماری ویروسی دیستمپر سگسانان است؛ بیماریای که پیش از این نیز سابقه ایجاد تلفات گسترده در جمعیت این گونه را داشته است.
وی یادآور شد: در سال ۲۰۰۰ میلادی نیز شیوع ویروس دیستمپر سگسانان در دریای خزر با تلف شدن حدود ۱۰ هزار قلاده فوک خزری همراه شد و به همین دلیل احتمال نقش این بیماری در تلفات اخیر نیز مورد توجه قرار گرفته است.
معاون محیط زیست طبیعی اداره کل حفاظت محیط زیست مازندران تأکید کرد: تعیین علت قطعی مرگ فوکهای خزری نیازمند دسترسی به لاشههای تازه و امکان انجام آزمایشهای تخصصی است و در شرایطی که لاشه پس از چند روز به ساحل میرسد، تشخیص عامل مرگ با دشواری جدی مواجه خواهد بود.
