آمفیتئاتر و کتابخانه مرکزی دانشگاه سمنان، نمونهای متفاوت از تلاش برای پیوند معماری معاصر با هویت و هنر ایرانی است؛ مجموعهای با زیربنای ۱۴ هزار مترمربع که در طراحی آن، نقشها و رنگهای هنر ایرانی در کنار رویکردی آوانگارد و نیازهای یک فضای دانشگاهی مدرن قرار گرفتهاند.
این پروژه با هدف تقویت تعاملات اجتماعی در پردیس دانشگاه طراحی شده و فضاهایی برای آموزش، مطالعه، برگزاری رویدادهای فرهنگی و تجمع دانشجویان در خود جای داده است.
در این مجموعه، یک آمفیتئاتر مرکزی هزارنفره، دو سالن آموزشی با ظرفیت ۲۰۰ و ۱۵۰ نفر، سالن جلسات، کتابخانه مرکزی، مرکز اسناد، فضاهای اداری و کافه پیشبینی شده است. یکی از ویژگیهای شاخص معماری بنا، استفاده از خطوط مورب، بازشوهای گسترده، رواق میانی و حفرههایی است که امکان ورود نور طبیعی و تهویه را فراهم میکنند.
رنگ فیروزهای نیز بهعنوان عنصری آشنا از هنر ایرانی در بخشهای مختلف پروژه تکرار شده است. طراحی بنا همچنین تلاش دارد مرز میان فضای داخلی و محوطه دانشگاه را کمرنگ کند؛ بهگونهای که پلهها، سطوح و فضاهای جمعی، حرکت و تعامل را در مقیاسی گسترده شکل دهند. این ویژگیها، پروژه دانشگاه سمنان را به نمونهای قابل توجه از تلفیق معماری نوگرا با عناصر هویتی معماری و هنر ایرانی تبدیل کرده است.
لینک پیشنهادی
