فرارو: وضعیت نیمکت تیم ملی ایران برای حضور در جام ملتهای ۲۰۲۷ آسیا که قرار است به میزبانی عربستان برگزار شود، چندان مشخص نیست. قرارداد امیر قلعهنویی، سرمربی این تیم، اوایل مرداد به پایان رسیده و این قرارداد تا این لحظه تمدید نشده است؛ این بدان معنی است که کار قلعهنویی در تیم ملی ایران به پایان رسیده مگر آنکه بپذیرد به طور موقت سرمربی بماند و پس از جام ملتهای آسیا، صندلیاش را به سرمربی جدیدی بسپارد.
چنین شرایطی برای امیر قلعهنویی تازه است؛ تصور او و تیم همراهش این بود که میتوانند با دستاوردسازی از نتایجی که ایران در آمریکا گرفته، قراردادش را به مدت ۴ سال دیگر، یعنی تا جام جهانی ۲۰۳۰ تمدید کند. او دلخوش به اظهارات مهدی تاج، رئیس فدراسیون فوتبال ایران، هم بود که مدام از این میگفت که قلعهنویی سرمربی تیم ملی ایران در جام ملتهای آسیا است. با این وجود، پروژههای از پیش تعیینشده برای دستاوردسازی از نتایج معمولی تیم ملی ایران در جام جهانی ۲۰۲۶ شکست خورد و قلعهنویی با واقعیت جدیدی روبرو شد: اینکه پایگاه چندان قویای نزد اعضای هیئترئیسه فدراسیون فوتبال ندارد. به این ترتیب، خیلی زود دلایلی پدید آمد که نشان از جدایی قلعهنویی از تیم ملی ایران دارد.
ادعای تاج کذب از آب درآمد
اولین این نشانهها همان است که عنوان شد؛ تاج به طور مکرر از تداوم همکاری فدراسیون فوتبال با امیر قلعهنویی سخن میگفت. به زعم او، اعضای هیئترئیسه با این پیشنهاد مشکلی نداشتند. تاج نتایج قلعهنویی را قابل قبول توصیف کرده و میگفت قطعا سرمربی ایران در جام ملتهاست. با این حال، قانون میگفت برای تمدید چنین قراردادی نیاز به امضای اعضای هیئترئیسه است. اینجا مشکل اصلی شکل گرفت: هیئترئیسه مثل تاج فکر نمیکرد و مخالف تمدید قرارداد قلعهنویی بدون ضمانت لازم بود. به این ترتیب، قرارداد قلعهنویی فعلا تمدید نشده و هیئترئیسه خواستار شنیدن برنامههای قلعهنویی است.
تغییرات را شروع کن
مورد دومی که نشان میدهد قلعهنویی جایگاه سابق را در تیم ملی ندارد شروطی است که هیئترئیسه برای او گذاشته؛ آنها به طور مشخص خواستهاند تا در صورت تایید برنامههای قلعهنویی، تغییراتی در اطرافیانش در تیم ملی و همچنین دستیاران فنیاش به وجود بیاورد. این موضوع دلیل دیگری برای اتمام همکاری قلعهنویی با تیم ملی است؛ چراکه آنهایی که با قلعهنویی آشنا هستند میدانند هوای رفقایش را دارد و اگر قرار باشد قید همکاری با آنها را بزند یعنی پذیرفته از یکسری از اصولش عدول کند.
قرارداد کوتاهمدت
مورد دیگر، پیشنهاد قرارداد کوتاه مدت تا پایان جام ملتهای آسیا است؛ اینکه قلعهنویی فقط تا جام ملتها قراداد داشته باشد و خبری از قرارداد بلندمدت نیست. این یکی هم به خوبی نشان از بیاعتمادی فنی اعضای هیئترئیسه به امیر قلعهنویی دارد. قبلا شایعه شده بود در شرایطی قرارداد او برای جام جهانی بعدی تمدید میشود که ایران را قهرمان جام ملت های آسیا کند. با توجه به جایگاه امیر، اینکه او بپذیرد به طور موقت در تیمی کار کند، نشانهای دیگر از دستشستن از آرمانهای فوتبالیاش خواهد بود.
مذاکره با جانشینان قلعهنویی
همه موارد بالا به کنار، شایعه مذاکره با گزینههای داخلی و خارجی برای جانشینی قلعهنویی، آخرین میخها را بر تابوت این رابطه کوبیده است. همین دیروز نوشتیم که فدراسیون فوتبال از آندرهآ استراماچونی و اروه رنار درخواست برنامه کرده است. جالب آنکه با یحیی گلمحمدی صحبت شده که او ظاهرا پیشنهاد منفی داده و به تازگی به فرهاد مجیدی هم اطلاع دادهاند برای انتخاب تیم باشگاهیاش عجله نکند؛ چراکه گزینه جدی جانشینی قلعهنویی در صورت نپذیرفتن شروط فدراسیون فوتبال برای ادامه همکاری است.
خب واضح است در چنین شرایطی، جایگاه قلعهنویی در تیم ملی فوتبال ایران به طور آشکاری متزلزل شده و او دیگر نمیتواند با وعده و وعید صندلیاش را برای مدت طولانیتری در این تیم، حفظ کند.
