داستان؛ زبان طبیعی ارتباط با کودک
آیتالله حائری شیرازی با اشاره به علاقه ذاتی کودکان به داستان میگوید انسان به گونهای آفریده شده است که شنیدن سرگذشت دیگران برای او جذاب و الهامبخش است. از همین رو، کودک با داستان ارتباطی عمیقتر از نصیحت برقرار میکند و مفاهیم تربیتی را آسانتر میپذیرد.
قصهها چگونه شخصیت کودک را میسازند؟
به گفته ایشان، قصهها پایههای ساختمان روحی و اخلاقی کودک را شکل میدهند. کودک از خلال داستانها با مفاهیمی مانند خوبی و بدی، زیبایی و زشتی و رفتار درست و نادرست آشنا میشود و به تدریج قدرت تشخیص و قضاوت در او رشد میکند.
داستان؛ زمینهساز قدرت تشخیص
کودک برای آنکه بتواند درباره رفتارها و اتفاقات پیرامون خود قضاوت درستی داشته باشد، به پیشزمینه ذهنی نیاز دارد. این پیشزمینه از طریق داستانها و تجربههای غیرمستقیمی که قصه در اختیار او قرار میدهد، شکل میگیرد و به او کمک میکند در موقعیتهای مختلف تصمیمهای بهتری بگیرد.
اثری که تا پایان عمر باقی میماند
آیتالله حائری شیرازی تأکید میکند گاهی یک جمله، یک داستان یا یک خاطره شنیدهشده در کودکی، چنان در قلب انسان نفوذ میکند که تا پایان عمر مسیر زندگی او را تحت تأثیر قرار میدهد و به چراغ راهش تبدیل میشود. از این رو، انتخاب داستانهای مناسب برای کودکان، سرمایهگذاری ارزشمندی برای آینده اخلاقی و فکری آنان است.
چرا داستان بیش از نصیحت بر تربیت کودک اثر میگذارد؟
بدون دیدگاه
بدون دیدگاه
