به گزارش تابناک، آیا تا به حال روز سختی داشتهاید، مدتی گریه کردهاید و بعد ناگهان احساس آرامش بیشتری پیدا کردهاید؟ بسیاری از افراد چنین تجربهای دارند.
گریه لزوماً مشکلی را که باعث ناراحتی شده حل نمیکند، اما گاهی باعث میشود مدیریت احساسات آسانتر شود.
گریه میتواند فشار عاطفی را کاهش دهد
وقتی احساسات مختلف درون ما جمع میشوند، نگه داشتن همه آنها میتواند خستهکننده باشد. گریه یکی از راههای طبیعی بدن برای ابراز احساسات است، بهجای اینکه دائماً آنها را سرکوب کنیم.
البته این به این معنی نیست که گریه تمام استرس یا احساسات منفی را از بین میبرد. اما بعد از یک دوره فشار عاطفی، اجازه دادن به خود برای گریه کردن میتواند نوعی احساس رهایی ایجاد کند.
برای بعضی افراد، بخش مهمی از این آرامش از اینجا میآید که دیگر مجبور نیستند احساسات خود را پنهان یا کنترل کنند.
بدن ممکن است بعد از گریه آرامتر شود
هنگام ناراحتی شدید، بدن نیز واکنش نشان میدهد. ممکن است احساس فشار در قفسه سینه داشته باشید، سریعتر نفس بکشید، عضلاتتان منقبض شوند یا ضربان قلبتان بالا برود.
وقتی اوج هیجان و ناراحتی فروکش میکند، بدن نیز ممکن است بهتدریج به حالت آرامتری برگردد.
تنفس آرامتر میشود، عضلات شل میشوند و شدت احساسات کاهش پیدا میکند. همین تغییر میتواند باعث شود احساس کنید بار سنگینی از روی دوشتان برداشته شده است.
گریه میتواند به پردازش احساسات کمک کند
گاهی تا زمانی که اجازه ندهیم احساساتمان را تجربه کنیم، حتی دقیقاً نمیفهمیم چه احساسی داریم.
گریه ممکن است فرصتی ایجاد کند تا بهجای فرار کردن از احساسات یا حواسپرت کردن خود، لحظهای مکث کنیم و ببینیم واقعاً چه چیزی درونمان میگذرد.
ممکن است بعد از گریه متوجه شوید که ناراحت، ناامید، خسته یا بیش از حد تحت فشار بودهاید.
این آگاهی میتواند کمک کند بفهمید قدم بعدی چیست؛ مثلاً به استراحت، حمایت عاطفی، صحبت با یک نفر یا پیدا کردن یک راهحل عملی نیاز دارید.
اشکها میتوانند نشان دهند که به حمایت نیاز داریم
گاهی بیان احساسات با کلمات دشوار است. گریه میتواند بدون نیاز به توضیح دادن، به دیگران نشان دهد که حالمان خوب نیست.
ممکن است فردی که گریه میکند نتواند دقیقاً توضیح دهد چه مشکلی دارد، اما اشکهایش نشان میدهند که تحت فشار است.
وقتی شخص دیگری با مهربانی واکنش نشان میدهد، آراممان میکند یا فقط به حرفهایمان گوش میدهد، همین حمایت عاطفی میتواند احساس آرامش را بیشتر کند.
به همین دلیل است که گریه کردن در کنار فردی که به او اعتماد داریم، گاهی با گریه کردن در تنهایی متفاوت است.
گریه کردن یک راه قطعی برای آرام شدن نیست.
ممکن است بعد از گریه احساس آرامش کنید، اما در بعضی مواقع احساس خستگی، خجالت، عصبانیت یا حتی ناراحتی بیشتری داشته باشید.
تأثیر گریه میتواند به عوامل مختلفی بستگی داشته باشد؛ از جمله اینکه چه چیزی باعث گریه شده، کجا هستید، آیا احساس امنیت میکنید و آیا بعد از گریه حمایت عاطفی دریافت میکنید یا نه.
اگر مشکل اصلی همچنان وجود داشته باشد، ممکن است بعد از برطرف شدن آرامش اولیه، دوباره احساس ناراحتی یا استرس به سراغتان بیاید؛ بنابراین نباید گریه را درمان مشکلات عاطفی دانست؛ گریه فقط یکی از واکنشهای طبیعی ذهن و بدن به احساسات شدید است.
آیا نگه داشتن اشکها و گریه نکردن مضر است؟
گاهی گریه نکردن اشکالی ندارد. در بعضی موقعیتها ممکن است لازم باشد خودمان را کنترل کنیم؛ مثلاً در محل کار، یک جلسه مهم یا هنگام وقوع یک شرایط اضطراری.
اما اگر همیشه احساس کنید که باید تمام واکنشهای عاطفی خود را سرکوب کنید، ممکن است تشخیص دادن و پردازش احساسات برایتان دشوارتر شود.
از طرف دیگر، لازم نیست خودتان را مجبور به گریه کردن کنید.
افراد احساساتشان را به شکلهای متفاوتی بروز میدهند. بعضی افراد خیلی راحت گریه میکنند و بعضی دیگر حتی هنگام ناراحتی شدید، بهندرت اشک میریزند.
هیچکدام از این دو واکنش بهتنهایی به این معنا نیست که فرد بهتر یا بدتر با احساساتش کنار میآید.
چه زمانی گریه زیاد باید جدی گرفته شود؟
گریه کردن گاهی اوقات بخش طبیعی زندگی عاطفی انسان است.
اما اگر گریه کردن مکرر یا غیرقابلکنترل شود، بهخصوص اگر همراه با علائمی مانند موارد زیر باشد، بهتر است موضوع جدی گرفته شود:
* غم و ناراحتی مداوم
* احساس ناامیدی
* از دست دادن علاقه به فعالیتهای روزمره
* اضطراب شدید
* مشکلات خواب
* دشواری در انجام کارهای روزمره
در چنین شرایطی، صحبت با پزشک یا متخصص سلامت روان میتواند به پیدا کردن علت اصلی این فشار عاطفی کمک کند.
حرف آخر
مهم این است که به خاطر گریه کردن خودتان را سرزنش نکنید.
اشک ریختن یک واکنش طبیعی به احساسات دشوار است. گاهی اجازه دادن به خود برای گریه کردن میتواند فرصتی کوتاه برای آرام شدن، پذیرفتن احساسات و درک بهتر شرایط ایجاد کند و کمک کند با ذهنی آرامتر، قدم بعدی را بردارید.
پس گریه کردن همیشه نشانه ضعف نیست؛ گاهی فقط راه طبیعی ذهن و بدن برای کنار آمدن با یک احساس سنگین است.
