ماه گذشته، مریخنورد پرسویرنس ناسا دوربینهایش را از سنگهایی که همیشه نظارهگرشان است، به سمت خانه برگرداند و لحظهای شگفتانگیز را ثبت کرد؛ زمانی که فوبوس، قمر مریخ، زمین را برای مدتی کوتاه از دید کاوشگر ناسا پنهان کرد. این نخستین بار است که میبینیم زمین از سطح دنیایی دیگر، پشت یک جرم آسمانی پنهان میشود.
رویدادهای نجومی که در آن یک جرم از مقابل جرمی دیگر میگذرد، بسته به شرایط، نامهای متفاوتی دارند. همه ما روی زمین از خورشیدگرفتگیها و ماهگرفتگیها هیجانزده میشویم، اما رویدادهای مشابه و کوچکتری هم وجود دارند که نامهای دیگری برایشان در نظر گرفته شده است.
وقتی یک سیاره از میان ما و ستارهاش میگذرد، اما تنها بخشی از نور ستاره را مسدود میکند، رویداد گذر اتفاق میافتد. اما وقتی جرمی که پشت جرمی دیگر پنهان میشود، سیاره یا ستارهای دوردست باشد، این پدیده اختفا نام دارد. البته در مأموریت آرتمیس ۲، فضانوردان از پنهانشدن زمین پشت ماه فیلمبرداری کردند؛ اما آن رویداد از فضا مشاهده شد، نه از سطح دنیایی دیگر.
ما آنقدر زیاد شاهد اختفای ستارهها توسط ماه هنگام حرکتش در آسمان شب هستیم که تقریباً دیگر توجهی به آن نمیکنیم. حتی اختفای سیارهها توسط ماه نیز چندان نادر نیست. اما مشاهده اختفا از سطح مریخ بسیار دشوارتر است. دلیلش این است که فوبوس و دیموس، بهویژه هنگام طلوع و غروب، بخش کوچکتری از آسمان شب را اشغال میکنند. بنابراین احتمال اینکه هنگام گذر از مقابل یک جرم جالب، آن را پنهان کنند کمتر است.
بااینحال، شامگاه دوم ژوئیه، پرسویرنس نهتنها شاهد یک اختفا بود، بلکه جرمی که برای مدت کوتاهی در آسمان پنهان شد، همان سیارهای بود که از آنجا آمده است؛ دنیایی که پیامهایش نیز به آن بازگردانده میشوند.

