- تشخیص آسم بر پایه ترکیبی از علائم، معاینه فیزیکی، سابقه پزشکی و آزمایشهای عملکرد ریه مانند اسپیرومتری انجام میشود، نه یک علامت یا آزمایش واحد.
- اسپیرومتری مهمترین آزمون تشخیصی است و با اندازهگیری حجم و سرعت بازدم و بررسی برگشتپذیری انسداد پس از مصرف داروی گشادکننده برونش، احتمال آسم را تقویت میکند.
- در کودکان زیر ۵ سال و نوزادان که توان انجام اسپیرومتری را ندارند، تشخیص بر اساس تکرار علائم، سابقه خانوادگی و پاسخ به درمانهای آسم انجام میشود.
- تست آلرژی، رادیوگرافی و سیتیاسکن بهتنهایی آسم را تأیید نمیکنند و بیشتر برای رد بیماریهای دیگر یا شناسایی عوامل محرک به کار میروند.
مقایسه و بررسی تمامی روش های تشخیص آسم
بدون دیدگاه
بدون دیدگاه
