سیاست نینتندو طی دهههای اخیر همواره بر عدم اشباع بازار با دنبالههای پیدرپی برای بزرگترین مجموعههای خود متمرکز بوده است. بازخوانی سخنان ساتورو ایواتا، مدیرعامل فقید این مجموعه ریشههای فلسفهی توسعهی آثاری چون The Legend of Zelda: Breath of the Wild و Super Mario Odyssey را آشکار میکند. بهگزارش گیمزرادار، ایواتا در سال ۲۰۰۶ دیدگاه خود را دربارهی خطرات محافظهکاری تجاری بیان کرده بود. ساتورو ایواتا، مدیرعامل وقت نینتندو گفت:
«اگر تمام کار ما صرفا ادامهی ساخت دنبالهها باشد و هیچ کار جدید یا متفاوتی انجام ندهیم، مردم ما را شرکتی بسیار محافظهکار خواهند دید؛ شرکتی که مایل به انجام ابتکارات تازه و گام گذاشتن در ماجراجوییهای جدید نیست. این شخصیت من نیست و این شرکتی نیست که میخواهم نینتندو باشد.»
اظهارات ایواتا در دورانی مطرح شد که کنسولهای نینتندو ۶۴ و گیمکیوب رقابت دشواری با پلی استیشن و ایکس باکس داشتند. کنسول دستی DS و کنسول Wii با ارائهی آثاری چون Nintendogs و Brain Age قشر جدیدی از مخاطبان را جذب کردند. ایواتا دربارهی تعادل میان بازیکنان قدیمی و جدید گفت:
«ما قطعا به خدمترسانی به افرادی که بهدنبال آن تجربیات کلاسیک زلدا و ماریو هستند ادامه خواهیم داد. همزمان، این تجربیات جدید را به افرادی ارائه خواهیم کرد که قبلا بازی نکردهاند؛ افرادی که شاید در طول روز فقط برای مدت کوتاهی بازی کنند. مردم میتوانند هم منتظر سبک کلاسیک بازیهای گذشتهی ما باشند و هم سبکهای کاملا جدید و متفاوتی از گیمپلی را ببینند. ما پایگاه بسیار بزرگی از طرفداران داریم که انتظار دیدن دنبالههایی برای آن بازیها را دارند. این مسئولیت ما است که انتظارات آن پایگاه هواداری را برآورده کنیم؛ اما در انجام این کار تنها چیزی که در هر یک از این دنبالهها کاملا روی آن تمرکز میکنیم، یافتن راههایی برای نوآوری در چارچوب همان فرنچایز است.»
