قرآن چگونه مرجعیت دینی اهل‌بیت(ع) را اثبات می‌کند؟

به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، برخی از آیات قرآن دلالت بر مرجعیّت دینی اهل بیت(علیهم السلام) دارند که عبارت اند از:

۱ ـ آیه تطهیر: خداوند متعال می فرماید: «إِنَّما یُرِیدُ اللهُ لِیُذْهِبَ عَنْکُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَیْتِ وَ یُطَهِّرَکُمْ تَطْهِیراً» (۱)؛ (همانا خداوند اراده کرده تا هرگونه رجس و پلیدی را از شما اهل بیت(علیهم السلام) دور کرده و شما را کاملاً پاک نماید).

شکی نیست که این آیه در شأن اهل بیت پیامبر(صلی الله علیه وآله) وارد شده است.

سیزده نفر از صحابه و ده ها نفر از علمای اهل سنت این شأن نزول را در کتب خود ذکر کرده اند؛ از جمله:

ترمذی در صحیحش از عمر بن ابی سلمه نقل می کند که گفت: «نزلت هذه الآیه علی النبی(صلی الله علیه وآله) : «إِنَّما یُرِیدُ اللهُ …» فی بیت امّ سلمه، فدعا النبی(صلی الله علیه و آله) فاطمه و حسناً و حسیناً فجلّلهم بکساء و علیًّ خلف ظهره ثم قال:

اللّهمّ هؤلآء أهل بیتی فأذهب عنهم الرجس وطهّرهم تطهیراً» (۲)؛ (هنگامی که آیه تطهیر بر پیامبر(صلی الله علیه وآله) در خانه ام سلمه نازل شد، پیامبر(صلی الله علیه وآله) فاطمه، حسن و حسین(علیهم السلام) را فرا خواند در حالی که علی(علیه السلام) پشت سرش بود، سپس عبایی را بر روی آنان کشید و عرض کرد: بار خدایا! اینان اهل بیت من هستند. پس رجس و پلیدی را از آنان دور کن و آنان را پاک فرما).

در اینجا چند نکته را باید متذکر شد:

اولاً: با تصریح این روایت، پیامبر(صلی الله علیه وآله) اهل بیت خود را معرفی کردند و بین اهل بیت و همسران خود فرق گذاشتند.

ثانیاً: به صراحت خود آیه و دعای پیامبر(صلی الله علیه وآله)، اهل بیت(علیهم السلام) از هر گونه خطاء و رجس و پلیدی به دورند، پس هر کس از خطا و گناه و هر گونه پلیدی مبرّا باشد مرجعیت دینی او ثابت است.

۲ ـ آیه هدایت: خداوند متعال می فرماید: «إِنَّما أَنْتَ مُنْذِرٌ و لِکُلِّ قَوْم هاد» (۳)؛ (همانا تو بیم دهنده ای و برای هر قومی هدایتگری می باشد).

طبری به سند صحیح از رسول خدا(صلی الله علیه وآله) روایت کرده که حضرت فرمود: «أنا المنذر و علیًّ الهادی و بک یهتدی المهتدون بعدی» (۴)؛ (من بیم دهنده و علی، هادی است و با تو ای علی! هدایت شوندگان هدایت می شوند).

عبدالله بن احمد بن حنبل به سند صحیح از امام علی(علیه السلام) در تفسیر آیه فوق نقل کرده که فرمود: «رسول الله المنذر والهادی رجل من بنی هاشم» (۵)؛ (رسول خدا بیم دهنده است و هادی مردی از بنی هاشم می باشد).

و نیز حبری به سند صحیح از ابن عبّاس نقل کرده که گفت: «إِنَّما أَنْتَ مُنْذِرٌ»، مقصود رسول الله است. «وَ لِکُلِّ قَوْم هاد» مقصود علی است. (۶) که با این اوصاف مرجعیت دینی علی(علیه السلام) بعد از پیامبر(صلی الله علیه وآله) بر کسی پوشیده نمی ماند.

و نیز حاکم نیشابوری به سند صحیح از امام علی(علیه السلام) در تفسیر آیه فوق نقل کرده که حضرت فرمود: «رسول خدا(صلی الله علیه وآله) بیم دهنده و من هدایتگر هستم».(۷)
مضمون این حدیث را نُه نفر از صحابه و بیست و چهار نفر از علمای اهل سنت نقل کرده اند. (۸)

پی نوشت:

(۱). سوره احزاب، آیه ۳۳.
(۲). صحیح ترمذی، ج ۵، ص ۳۲۷.
(۳). سوره رعد، آیه ۷.
(۴). جامع البیان، ذیل آیه.
(۵). مسند احمد، ج ۱، ص ۱۲۶.
(۶). تفسیر حبری، ص ۲۸۱.
(۷). مستدرک حاکم، ج ۳، ص ۱۲۹.
(۸). گردآوری از کتاب: دفاع از تشیع و پاسخ به شبهات، علی اصغر رضوانی، انتشارات مسجد مقدس جمکران، ص ۲۲.

منبع: پایگاه اطلاع‌رسانی دفتر آیت‌الله مکارم شیرازی