به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، از عجایب امور است؛چهارفرسخ از صاحبانش بخرد و نقداً وجه را بپردازد به شرط اینکه تا سه روز زوار راپذیرایی کنند.
بنابر روایت تسنیم، راهپیمایی عظیم اربعین حسینی به بزرگترین تجلیگاه شعائر الهی و مانور عاشقی در عصر حاضر تبدیل شده است؛ حرکتی بیبدیل که هر ساله میلیونها دلباخته اهل بیت (علیهمالسلام) را در مسیری از ایثار و معرفت گرد هم میآورد تا ضمن تجدید پیمان با آرمانهای سرور و سالار شهیدان، راز عظمت و ماندگاری نهضت عاشورا را در قالب این سیل خروشان انسانی به رخ جهانیان بکشند.
در این میان، واکاوی سیره و بیانات عارف فرزانه، آیتالله محمدتقی بهجت (ره)، ابعاد باطنی و نورانی این سفر معنوی را بیش از پیش مشخص میکند. این مرجع عالیقدر و عارف وارسته، با نگاهی عمیق و عرفانی، تعابیر و سفارشهای تکاندهندهای درباره فضیلت زیارت امام حسین (ع) و به ویژه درک شعائر ایام اربعین دارند.
پذیرایی از زوار به سفارش خود حضرت سیدالشهدا (ع)
از عجایب امور است و ما اصلاً در هیچ کسی این مطلب را سراغ نداریم، حتی مثل این مطلب را از خود حضرت رسول (ص) که افضل است و این [قضیۀ کربلا] هم از مصائب اوست – سراغ نداریم؛ اینکه چهار فرسخ را از صاحبانش بخرد و نقداً وجه را بپردازد، به شرط اینکه تا سه روز، زوار او را پذیرایی بکنند.
آقایی میگوید: در طایفه ما سندش مانده است که به خط کوفی است. ظاهراً به بنده هم داده، قاعدتاً بنده هم داشته باشم. به خط کوفی است، ما نمیتوانیم چیزی از آن استفاده کنیم.
بالأخره، چه عرض بکنیم؟! آیا در عالم چنین چیزی سراغ داریم که همیشه، همیشه، زوار کسی تا سه روز حق داشته باشند مهمان باشند و زیارت بکنند؟! از عجایب است این مطلب.
فضیلت زیارت رفتن با پای پیاده
پرسش: آیا پیادهروی از مسافتهای بسیار دور به مشاهد مشرفه متعلق به اهلبیت اعم از معصومین علیهمالسلام و غیر معصومین اشکال دارد؟
حضرت آیتالله بهجت قدسسره: اگر این پیادهروی ضرری نداشته باشد، در تعظیم و بزرگداشت کسی که به زیارت او میروند، رساتر و بهتر است.
زیارت اربعین از علامات مؤمن
قال الله (عزّ مَن قائل): «وَ مَنْ یُعَظِّمْ شَعائِرَ اللَّهِ فَإِنَّها مِنْ تَقْوَى الْقُلُوبِ؛ و هر کس شعایر خدا را بزرگ دارد در حقیقت آن [حاکى] از پاکى دلهاست»[حج:۳۲].
تمام تقواها مرتبط به قلب است و جسد بهمنزلۀ خادم است. و اختصاص شعائر به این است که تقوا را در قلوب دیگران تثبیت مینماید. و علاماتی هستند که بهواسطه آنها، به ذیالعلامه (صاحب علامت) پی میبرند. فرمودهاند: «عَلائِمُ الْمُؤْمِنِ خَمْسٌ, صَلَاهُ الْإِحْدَى وَ الْخَمْسِینَ وَ الْجَهْرُ بِبِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ وَ تَعْفِیرُ الْجَبِینِ وَ التَّخَتُّمُ بِالْیَمِینِ وَ زِیَارَهُ الْأَرْبَعِینَ؛ مؤمن پنج نشانه دارد: اقامه ۵۱ رکعت نماز (مجموع واجبات و مستحبات)، و «بسم الله الرحمن الرحیم» را (در نماز) بلند گفتن»، در سجده پیشانی بر خاک نهادن، و انگشتر عقیق در دست راست کردن، و زیارت اربعین.
