به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین؛ چگونه بااین همه نظارت هوشمند امکان چنین فاجعه ی بزرگ در مدیریت سوخت رخ می دهد؟ در فضای مجازی تاکنون کلیپ های زیادی از قاچاق سوخت منتشر شده است؛ در یکی از آنها لشکری از نیسان های آبی در حال بارگیری سوخت و انتقال آن به کشور پاکستانند و در کلیپی دیگر قاچاقچیان از مشک های ماری برای قاچاق سوخت از مسیر دریا استفاده می کنند. با مشاهده این تصاویر و فیلم ها چند سؤال اساسی به ذهن می رسد؛ آیا نهادهای مسئول از این میزان قاچاق خبر ندارند؟ اگر دارند پس چرا جلوی آن گرفته نمی شود؟ اینجاست که این تئوری توطئه تقویت می شود: «قاچاق سوخت هم کار خودشان است.» این خط روایتی با کشاندن پای دولت به قاچاق سوخت، موجی از بدبینی را به جامعه منتقل میکند. اما ماجرا چیست؟
قاچاق سوخت توسط لشکری از «شبکه های محلی» از مبدأ دولت!
برای روشن شدن موضوع ابتدا به اظهارات مقامات رسمی مراجعه میکنیم. مسعود پزشکیان،رئیس جمهور چندی پیش عنوان کرد: «چگونه وقتی تولیدکننده و توزیع کننده سوخت در کشور دولت است، قریب به ۲۰ میلیون لیتر سوخت در هر روز گم می شود؟ باید برای این سرقت مرا دار بزنند.»
محمدباقر قالیباف رئیس مجلس نیز در این باره می گوید: «روزانه بین ۲۵ تا ۳۰ میلیون لیتر فراورده از کشور قاچاق میشود که تردید نکنید این قاچاق سازماندهی شده است و مراکز تولید و مصرف کننده های اصلی، اولین تهیه کننده های این قاچاقند.»
همانطور که رئیس جمهور و رئیس مجلس اشاره کردند، تولیدکننده و توزیع کننده سوخت در کشور «وزارت نفت» است و طبق اعلام نهادها و وزارتخانه های دولتی، سهمیه هایی برای دریافت سوخت به هر بخش تعیین می شود.
در بحث سوخت رسانی ۱۶ ارگان دولتی در تعیین سهمیه ها نقش دارند
در نتیجه واضح است که منشأ قاچاق از جایی غیر از دولت نیست و در لایه های بعدی، این سوخت منحرف شده وارد شبکه های متعددی از ذینفعان و قاچاقچیان خرد و کلان می شود. اخیرا رئیس پلیس مبارزه با قاچاق کالا و ارز اعلام کرد طی ۹ماه گذشته ۲۵ هزار پرونده در حوزه قاچاق سوخت تشکیل شده و حدود ۲۴ هزار نفر متهم به قاچاق سوخت دستگیر شده اند.
در نتیجه به نظر میرسد اگر از لایه نهادهای دولتی که منشأ قاچاق هستند عبور کنیم، در مرحله بعد به لشکری از «شبکه های محلی قاچاق» برمی خوریم که تعداد آنها یکی دو تا نیست. تعداد این شبکه های محلی به قدری بالاست که ۲۴ الی ۲۵ هزار عدد از آنها فقط شناسایی و کشف شده اند. حالا شما خودتان آن مواردی که قاچاق سوخت کشف نشده و قاچاقچیان موفق بوده اند را هم به محاسبات اضافه کنید.
حالا معادله قاچاق سوخت در ایران کمی واضح تر شده است؛ منشأ قاچاق از نهادهای دولتی است، در لایه بعدی شبکه های محلی بسیار گسترده ای شکل گرفته اند که تعداد آنها به قدری زیاد است که نهادهای مسئول هر قدر تلاش کنند، نمی توانند جز درصد کمی از آنها را متوقف کنند.
عدد قاچاق سوخت هم عدد کمی نیست و روزانه بین ۲۰ تا ۳۰ میلیون لیتر است که ارزش آن حداقل ۷ میلیارد دلار بوده که با نرخ بازار توافقی ۹۰۰ هزار میلیارد تومان محاسبه می شود. حال با وجود قاچاق، دولت مجوز واردات ۳۰۰ هزار میلیارد تومان سوخت در سال آینده را از مجلس اخذ کرده است، درحالیکه با جلوگیری از قاچاق ۳.۵ برابر این مبلغ را میتواند نقد کند.
در تحلیل های بعدی اطلاعات بیشتر ودقیق تری درمورد سوخت خدمتتان خواهم نوشت.
*خدمت رسان عرضه سوخت (جایگاه دار)
