خیابان شاهآباد، که امروز با نام جمهوری شناخته میشود، برای بسیاری فقط یکی از مسیرهای شلوغ مرکز تهران است؛ اما پشت دیوارهای ساختمانهایی که هنوز در این خیابان ایستادهاند، بخشی از تاریخ اجتماعی و فرهنگی پایتخت پنهان شده است. یکی از این بناها، روزگاری میزبان یکی از معروفترین پاتوقهای شبانه تهران بود؛ جایی که مسیرش از یک باغ قدیمی با عطر گل و درختان یاس آغاز شد و بعدها به کافه لوکولوس، یکی از خاطرهانگیزترین کافههای تهران دهه ۳۰، تبدیل شد.
در سالهایی که خیابان شاهآباد به یکی از مراکز اصلی سرگرمی و موسیقی شهر تبدیل شده بود، لوکولوس فقط یک کافه نبود؛ محلی برای دیدار، شنیدن موسیقی و ثبت لحظههایی بود که امروز بخشی از حافظه جمعی تهران به شمار میروند. عکاسهای دورهگرد با دوربینهای آویخته بر گردن، لحظههای مهمانان را ثبت میکردند و روی صحنه همین مکان، چهرههایی چون ویگن و قمرالملوک وزیری هنرنمایی میکردند.
امروز این بنا کاربری دیگری دارد، اما روایتهای باقیمانده از آن نشان میدهد معماری گاهی بیشتر از یک ساختمان است؛ ظرفی برای نگهداری خاطرات، صداها و داستانهایی که نسلها بعد هنوز شنیده میشوند.
لینک پیشنهادی
