به گزارش انتخاب، در ادامه این مطلب آمده: هنگامی که ناو هواپیمابر «یواساس آبراهام لینکلن» روز چهارشنبه وارد بندری در تایلند شد، ظاهر آن باعث شگفتی ناظران شد. این ناو جنگی که تقریباً ۱۱۰۰ فوت (حدود ۳۳۵ متر) طول دارد، از دماغه تا انتهای بدنه پوشیده از زنگزدگی بود.
اما کارشناسان میگویند این وضعیت با توجه به اینکه نیروی دریایی آمریکا اعلام کرده است لینکلن از زمان ترک بندر اصلی خود در سندیگو در نوامبر گذشته، ۲۸۶ روز در دریا بوده، قابل انتظار است. این ناو همچنین ماهها در عملیاتهای رزمی و محاصره دریایی علیه ایران در خاورمیانه مشارکت داشته است.
کارل شوستر، ناخدای سابق نیروی دریایی آمریکا که سه دوره خدمت خود را روی ناوهای هواپیمابر کلاس نیمیتز، مشابه لینکلن، گذرانده است، گفت: «زنگزدگی در امتداد خط آب برای کشتیای که ۶۰ روز یا بیشتر بهطور مداوم در حال عملیات در دریا بوده، غیرعادی نیست.»
مشاوره رایگان شوستر گفت رسیدگی به مشکل زنگزدگی در دریا، بهویژه هنگام انجام عملیات رزمی، امکانپذیر نیست.
به گفته شوستر، برای این کار باید نیروهای خدمه به پایین، تا سطح خط آب، فرستاده شوند تا زنگزدگی را با سمباده یا ابزار مناسب از بین ببرند، سپس دو لایه آستر ضدزنگ و پس از آن دو لایه رنگ خاکستری مخصوص نیروی دریایی اعمال شود.
او گفت: «بر اساس چیزی که من میبینم، برای زدودن تمام این زنگزدگیها احتمالاً حدود ۳۰ روز عملیات نگهداری و حفاظت لازم است.»
شوستر افزود ممکن است در توقف این ناو در تایلند، برخی از کارهای ضروری روی آن انجام شود.
لینکلن روز چهارشنبه در بندر لام چابانگ، در خلیج تایلند و در جنوب بانکوک، پهلو گرفت. انتظار میرود این توقف چند روز طول بکشد و به خدمه اجازه دهد پس از یک استقرار طولانی و طاقتفرسا، برای نخستین بار از یک بندر کامل برای استراحت و تجدید قوا استفاده کنند.
شوستر گفت: «آنها در طول یک توقف هفتروزه بندری فقط کارهای دارای اولویت بالا را انجام خواهند داد. زنگزدگی روی دماغه و بخشهای جلویی بدنه ابتدا برطرف خواهد شد، زیرا این قسمتها هنگام حرکت کشتی بیشترین فشار و آسیب را متحمل میشوند و در معرض اثرات خورنده آب شور، بهویژه در دریاهای متلاطم، قرار دارند.»
او گفت برخی از زنگزدگیهای موجود در سطوح بالاتر را میتوان در زمان حرکت ناو نیز برطرف کرد، اما برای تعمیر قسمتهای واقع در امتداد خط آب، کشتی باید ثابت باشد و تحت تأثیر امواج قرار نداشته باشد.
با این حال، این مشکلی نیست که بتوان آن را نادیده گرفت.
شوستر گفت: «زنگزدگی مانند یک بیماری مسری است. گسترش پیدا میکند. بنابراین بهتر است زود با آن مقابله شود تا مهار شود؛ در غیر این صورت، بعداً با مشکلی بسیار بزرگتر مواجه خواهید شد.»
او افزود: «زنگزدگی هر سازه فولادی را که به آن حمله کند، تضعیف میکند. بنابراین باید پیش از آنکه تأثیر تعیینکنندهای بر اجزایی مانند عرشهها، مسیرهای عبور و نردهها و کابلهای ایمنی بگذارد، آن را از بین برد.»
زنگزدگی تنها مشکل مرتبط با استقرار طولانیمدت لینکلن نبوده است. این استقرار به گزارشهایی درباره مشکلات روحیه خدمه در پی کمبود تجهیزات و تدارکات منجر شده و دستکم یک مورد نیز از افتادن یکی از اعضای خدمه به دریا گزارش شده است.
با این حال، دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، نگرانیها را رد کرده و گفته است استقرار لینکلن «اصلاً به اندازه کافی طولانی نبوده است.»
از زمان ورود لینکلن به تایلند، ترامپ درباره وضعیت این ناو اظهارنظر دیگری نکرده است.
با این حال، رئیسجمهور آمریکا در گذشته خواستار بهبود وضعیت ظاهری ناوهای جنگی نیروی دریایی شده بود؛ ناوهایی که در دولت دوم او با استقرارهای طولانیتری مواجه شدهاند.
سال گذشته، جان فلن، وزیر وقت نیروی دریایی آمریکا، گفت ترامپ بهدلیل مشکل زنگزدگی حتی نیمهشب با او تماس میگرفته است.
فلن در یک کنفرانس در مریلند، بنا بر گزارش وبسایت Task & Purpose، گفت: «او بارها به من گفته است: “کشتیسازی، کشتیسازی، کشتیسازی. این کشتیها را از تعمیرگاهها بیرون بیاورید. این زنگ لعنتی را درست کنید.”»
فلن افزود: «او از این وضعیت خوشش نمیآید و من هم از اینکه نیمهشب با من تماس بگیرد خوشم نمیآید.»
شوستر گفت این موضوع چیزی نیست که ملوانان نیز از آن خوششان بیاید.
او گفت: «مبارزه با زنگزدگی یکی از دو فعالیت منفور در نیروی دریایی است. دیگری هر چیزی است که به لولهکشی مربوط باشد. وقتی افسر جوانی روی یک کشتی بودم، از هر دوی آنها متنفر بودم.»
