انگلی را تصور کنید که باعث میشود ۱۰ برابر بیشتر از عمر طبیعیتان زندگی کنید و در عین حال، دیگران را به رفتار سلطنتی با شما ترغیب میکند. به نظر معاملهی خوبی میرسد، اما البته یک نکتهی منفی هم دارد. این انگل فقط میخواهد شما را تنبل نگه دارد تا به راحتی طعمهی شکارچی غولپیکری شوید که رودههای آن، محیط مناسبی برای تولیدمثل انگل است.
این داستان شاید شبیه به فیلم ترسناک به نظر برسد، اما واقعیتی است که برای مورچههای گونه تمنوثوراکس نایلندری (Temnothorax nylanderi) رخ میدهد. وقتی لاروهای این گونه از مورچهها از فضولات دارکوب تغذیه میکنند، ممکن است به کرم نواری آنوموتنیا برویس (Anomotaenia brevis) آلوده شوند و بدین ترتیب، چرخهای موذیانه آغاز میشود.
مورچههای آلوده شروع به تغییر رنگ میکنند و به جای قهوهای تیرهی معمولی، به زرد کمرنگ تبدیل میشوند. آنها معمولاً به اندازهی هملانهایهای خود رشد نمیکنند و حتی بوی متفاوتی از خود ساطع میکنند. در واقع، به نظر میرسد از آنها فرومونها یا مواد شیمیایی ویژهای منتشر میشود که مورچههای دیگر به عنوان بوی ملکه تفسیر میکنند.
به این ترتیب، مورچههای کارگر، رفتار سلطنتی با مورچههای آلوده دارند. برایشان غذا میآورند، آنها را حمل و تمیزشان میکنند، در حالی که به باقی کلونی لطمه وارد میشود. مورچههای آلوده نیز از این سبک زندگی جدید لذت میبرند و وظایف خود را نادیده میگیرند و به ندرت در طول عمر طولانیشان از لانه خارج میشوند، در حالی که دیگر مورچههای معمولی در چندین نسل به تمام خواستههایشان رسیدگی میکنند.
انگل کرم نواری با آلوده کردن مورچهها، عمر آنها را تا ۱۰ برابر افزایش میدهد و همزمان، مورچههای دیگر را وادار میکند به آنها خدمت کنند
در تمام این مدت، لاروهای کرم نواری فقط منتظر میمانند. سرانجام، یک دارکوب ممکن است به لانه سر بزند و در حالی که مورچههای سالم پراکنده میشوند، مورچههای آلوده بیحرکت میمانند و یک وعدهی غذایی آسان را فراهم میکنند. در نهایت، لاروهای کرم نواری میتوانند به هدف نهایی خود یعنی رودهی پرنده برسند. در آنجا، آنها به کرمهای نواری بالغ تبدیل میشوند، تولیدمثل میکنند و تخم میگذارند. درنهایت از بدن دارکوب دفع میشوند تا کل چرخه دوباره آغاز شود.

