به گزارش تابناک، حمید رسایی این بار هم بهجای پاسخگویی درباره ادبیات توهینآمیز خود، راهی برای ادامه همان جنجال پیدا کرده است؛ او در واکنش به انتقادها نوشته که از «الاغ» عذرخواهی میکند، اما از مسئولانی که آنها را با چنین تعبیری خطاب کرده، عذرخواهی نخواهد کرد. ظاهراً در منطق این نماینده مجلس، شأن و حرمت یک حیوان بیشتر از مسئولانی است که در حساسترین شرایط کشور، مأموریت مذاکره و دفاع از منافع ملی را برعهده دارند!
مسئله فقط یک توهین یا یک شوخی سیاسی نیست. وقتی نماینده مجلس، مذاکرهکنندگان کشور را با ادبیاتی تحقیرآمیز خطاب میکند، در واقع مرز نقد سیاسی با تخریب شخصیت را کنار میزند. نقد عملکرد مذاکرهکنندگان کاملاً حق هر نمایندهای است، اما آیا اختلافنظر سیاسی مجوز استفاده از الفاظی است که حتی بعد از اعتراض افکار عمومی نیز حاضر به پس گرفتن آنها نیست؟
نکته عجیبتر اینکه رسایی برای الاغ احساس مسئولیت کرده و بابت استفاده از این واژه از او عذر خواسته، اما حاضر نیست از انسانهایی که مورد توهین قرار گرفتهاند عذرخواهی کند. اینجا دیگر مسئله فقط ادبیات نیست؛ مسئله تصویری است که از فرهنگ سیاسی و اخلاق مسئولیتپذیری در جامعه ارائه میشود. اگر کسی در جایگاه نمایندگی مردم، به دیگری توهین کرد، حداقل انتظار این است که شجاعت پذیرش اشتباه و عذرخواهی از طرف مقابل را هم داشته باشد.
رسایی میتواند مخالف مذاکره باشد، میتواند تفاهمنامه را قبول نداشته باشد و حتی میتواند عملکرد تیم مذاکرهکننده را ضعیف یا اشتباه بداند؛ اما هیچکدام از اینها به او حق نمیدهد که مخالفان خود را تحقیر کند و بعد به جای اصلاح رفتار، با یک کنایه تازه بر موضع خود پافشاری کند. نمایندگی مجلس، جایگاه نقد و نظارت است، نه تریبون توهین و تحقیر.
حال سؤال این است اگر رسایی واقعاً معتقد است آنچه گفته درست بوده، چرا از الاغ عذرخواهی میکند؟ و اگر پذیرفته که آن تعبیر نادرست بوده، چرا عذرخواهی از کسانی که هدف واقعی آن توهین بودهاند را همچنان به رسمیت نمیشناسد؟ شاید وقت آن رسیده باشد که برخی منتقدان به جای مسابقه در تندگویی، یکبار هم در مسئولیتپذیری و عذرخواهی با دیگران رقابت کنند.
