در میان خیابانهای قدیمی تهران، عمارتی ایستاده که دیوارهایش فقط تاریخ معماری پایتخت را روایت نمیکنند؛ ردپای یکی از پرنفوذترین چهرههای سیاسی دوره پهلوی اول نیز در گوشهوکنار آن دیده میشود.
خانه تیمورتاش در دهه ۱۳۰۰ شمسی برای عبدالحسین تیمورتاش، وزیر دربار رضاشاه و یکی از قدرتمندترین رجال سیاسی آن دوره، ساخته شد؛ عمارتی که خیلی زود فراتر از یک خانه شخصی، به محلی برای دیدارهای سیاسی و تشریفاتی تبدیل شد. نمای متقارن، ستونهای بلند و پلکان باشکوه، در کنار آینهکاریهای سقف، شیشههای رنگی و تزئینات پرجزئیات، فضایی را ساختهاند که در آن معماری ایرانی با جلوههایی از سبکهای اروپایی درهم آمیخته است. اما سرنوشت این بنا پس از سقوط تیمورتاش تغییر کرد.
با مصادره اموال او، خانه به مالکیت دولت درآمد و در سالهای بعد، دورههای مختلفی از کاربری اداری و فرهنگی را پشت سر گذاشت. همین تغییر کاربریها، برخلاف بسیاری از بناهای تاریخی که در گذر زمان از میان رفتند، به حفظ خانه تیمورتاش کمک کرد تا این عمارت همچنان بخشی از حافظه تاریخی تهران باقی بماند؛ خانهای که امروز میتوان در معماری آن، تصویری از فضای سیاسی و اجتماعی تهران در سالهای نخست حکومت پهلوی را دنبال کرد.
لینک پیشنهادی
