به گزارش خبرآنلاین، قم، تهران، مشهد و ارومیه از جمله شهرهایی هستند که نامشان در ارتباط با این تصاویر مطرح شده و واکنش کاربران نشان میدهد جامعه در برابر این موضوع، دستکم در فضای مجازی، دو نگاه متفاوت دارد؛ گروهی آن را هنجارشکنی و بیتوجهی به قانون میدانند و گروهی دیگر معتقدند در شرایط فعلی، مسائل معیشتی و اقتصادی باید در اولویت قرار گیرد.
ماجرا از تصاویری شروع شد که گروههایی از دختران و پسران را در حال فعالیتهایی مانند دویدن، طنابکشی، والیبال و ورزش صبحگاهی در پارکها نشان میداد. در یکی از ویدئوهای مربوط به بوستان علوی قم، نوع پوشش و برگزاری ورزش مختلط با واکنش برخی کاربران مواجه شد. در ویدئوی دیگری نیز برگزاری یک برنامه یوگا به شکل مختلط، بحثهایی را در شبکههای اجتماعی به راه انداخت.
یک طرف ماجرا: «ورزش جای خودش، قانون هم جای خودش»
بخشی از کاربران معتقدند استفاده از پارک برای ورزش، به معنای کنار گذاشتن قواعد حاکم بر فضای عمومی نیست. در میان نظرات منتشرشده، کاربری با نام «روناک» با لحنی تند نسبت به آنچه بیتوجهی به حیا و پوشش میدانست اعتراض کرده است. «مرضیه» نیز با انتقاد از وضعیت موجود، نوشته است که «هنجارشکنیهای متعدد» در جامعه رخ داده و قانون زیر پا گذاشته میشود.
برخی کاربران حتی معتقدند ورزش کردن نمیتواند بهانهای برای عبور از چارچوبهای مورد قبول آنها باشد. «مهدی موسوی» در کامنت خود این اتفاقات را با هدف بیعفتی و هنجارشکنی مرتبط دانسته و خواستار برخورد جدی شده است. در مقابل، «محمد» نگاهی متفاوتتر دارد و نوشته است هر چیزی باید در چارچوب خودش باشد، اما بهتر است دولت از اینکه جوانان به جای اعتیاد به ورزش روی آوردهاند، خوشحال باشد.
طرف دیگر: «مشکل مردم این نیست»
اما بخش قابل توجهی از کامنتها اساساً از زاویه دیگری به ماجرا نگاه کردهاند. برای این گروه، مسئله اصلی نه نوع پوشش ورزشکاران، بلکه اولویتهای جامعه است؛ اینکه در شرایط اقتصادی دشوار، چرا توجه مسئولان و رسانهها باید دوباره به پوشش زنان و ورزش مختلط معطوف شود.
«مینا» نوشته است: «من به عنوان یک ایرانی موافق هیچ هنجارشکنی نیستم اما… آیا فقط مشکل جامعه ما همین است؟» او در ادامه به نمونههایی از رفتار فرزندان مسئولان اشاره کرده و خواسته است درباره این دوگانگی نیز فکر شود.
«ایران ما» نیز از زاویهای اقتصادی به موضوع نگاه کرده و نوشته است که ماهها بیکار است و حتی وسایل خانه را برای گذران زندگی میفروشد و ایکاش درباره چنین مشکلاتی نیز انتقاد شود. «شهروند متورم» هم معتقد است قانونی که بخش کوچکی از جامعه به اکثریت تحمیل کند، بیشتر شبیه تحمیل است تا قانون و پیشنهاد کرده درباره قانون حجاب همهپرسی برگزار شود.
«یک ایرانی» نیز صریحتر نوشته است که طرح موضوع پوشش میتواند افکار عمومی را از مشکلات اقتصادی، فقر و معیشت منحرف کند و یادآوری کرده که پارک اساساً محل تفریح و بازی است. «ع» هم نوشته است: «ظاهراً ولکن آرامش مردم نیستید» و از اینکه پس از پایان جنگ دوباره بحث درباره زنان و پوشش آنها پررنگ شده، انتقاد کرده است.
در میان این دو نگاه، البته گروهی هم تلاش کردهاند موضوع را از دوگانه «اقتصاد یا حجاب» خارج کنند. «زهرا» نوشته است که هم فساد اقتصادی باید پیگیری شود و هم آنچه او نقض قانون و هنجار میداند؛ در مقابل، کاربری دیگر نیز تأکید کرده است که رسیدگی به مسائل مختلف جامعه الزاماً منافاتی با یکدیگر ندارند.
در نهایت، آنچه از مجموعه واکنشها به این ویدئوها دیده میشود، فقط یک اختلافنظر درباره ورزش در پارک نیست؛ این بحث به نقطه تلاقی چند مطالبه اجتماعی تبدیل شده است: حق استفاده از فضاهای عمومی، نحوه اجرای قوانین، سبک زندگی، وضعیت اقتصادی و البته شیوه مواجهه مسئولان با تغییرات اجتماعی. شاید به همین دلیل است که یک برنامه ساده ورزش صبحگاهی میتواند در عرض چند ساعت، به موضوعی برای جدال گسترده در فضای مجازی تبدیل شود.
۴۷۴۷
