[ad_۱]
توسعه‌دهندگان بزرگ دیتاسنترها معمولا با وعده‌ی رونق اقتصادی، ایجاد فرصت‌های شغلی فراوان و افزایش درآمدهای مالیاتی وارد شهرهای کوچک می‌شوند. یافته‌های جدید پژوهشگران نشان می‌دهد این ادعاها فاصله‌ی زیادی با واقعیت دارد و ایالت‌های مختلف آمریکا برای جذب این پروژه‌ها، سالانه میلیاردها دلار معافیت مالیاتی اعطا می‌کنند؛ روندی که در نهایت به ضرر زیرساخت‌های عمومی تمام می‌شود.
ایالت‌های جورجیا، ویرجینیا و تگزاس هر کدام سالانه بیش از یک میلیارد دلار به دلیل انگیزه‌های مالیاتی اعطا‌شده به دیتاسنترها از دست می‌دهند. افزون‌بر این، دست‌کم ۱۴ ایالت آمریکا حتی میزان معافیت‌های مالیاتی این مراکز را به افکار عمومی اعلام نمی‌کنند. پژوهشگران دانشگاه جورجیا تک دریافتند که این مراکز در مناطق روستایی معمولا کمتر از ۱۰۰ کارمند دائمی استخدام می‌کنند و بیشتر نیروهای متخصص خود را از خارج از جامعه محلی می‌آورند.
بررسی قراردادهای جدید در شهر سدار راپیدز نشان می‌دهد دو پروژه‌ی در حال ساخت متعلق به گوگل با ارزش ۵۷۶ میلیون دلار و شرکت کیو‌تی‌اس با ارزش ۷۵۰ میلیون دلار، در مجموع تنها متعهد به ایجاد ۶۱ شغل دائمی شده‌اند.
در واقع به ازای هر شغل ایجادشده در شهر سدار راپیدز، بیش از ۲۱ میلیون دلار سرمایه‌گذاری انجام می‌شود. وضعیت در ایالت اوهایو از این هم نامناسب‌تر است، جایی که یک دیتاسنتر تنها ۱۰ شغل تمام‌وقت ایجاد می‌کند.
هجوم بی‌رویه برای ساخت این پروژه‌ها بازار ساخت‌وساز را نیز با بحران مواجه کرده است. افزایش تقاضا برای ساخت دیتاسنتر هوش مصنوعی باعث ایجاد بازاری شده که هزینه‌های ساخت مسکن را به‌شدت افزایش می‌دهد. این روند بخش عمده‌ای از نیروهای کار متخصص را به سمت خود می‌کشد و پروژه‌های عمرانی دیگر را با کمبود نیروی انسانی روبه‌رو می‌کند.
