برترینها: بعضی صداها با گذشت سالها خاموش نمیشوند؛ بعضی چهرهها حتی پس از سالها دوری، با یک دیالوگ ساده دوباره در ذهن و خاطره مردم جان میگیرند. پرویز فنیزاده یکی از همان هنرمندانی است که نامش برای همیشه با روزهای طلایی سینما و تلویزیون ایران گره خورده است؛ بازیگری بااستعداد که با چهره ساده، بازیهای باورپذیر و لحن خاص خود، جایگاهی ماندگار در دل مخاطبان پیدا کرد.
تصویری از آرامگاه این هنرمند فقید در بهشت زهرا، در کنار دیالوگ مشهورش از مجموعه خاطرهانگیز داییجان ناپلئون، بار دیگر یاد او را زنده کرده است؛ تصویری که برای علاقهمندان سینمای قدیم، فراتر از یک قاب ساده است و یادآور هنرمندی است که هنوز هم بازیها و جملههایش در خاطر مردم باقی ماندهاند.
پرویز فنیزاده در طول فعالیت هنری خود در آثار شاخصی همچون گاو، تنگسیر و گوزنها حضور داشت و با ایفای نقش در مجموعه تلویزیونی داییجان ناپلئون به محبوبیت بیشتری رسید. او از آن دسته بازیگرانی بود که برای تأثیرگذاری بر مخاطب، نیازی به نقشهای پرزرقوبرق نداشت؛ گاهی یک نگاه، یک مکث یا چند کلمه کافی بود تا توانایی بازیگریاش را به نمایش بگذارد.

اما عمر این هنرمند برجسته چندان طولانی نبود. پرویز فنیزاده در پنجم اسفند ۱۳۵۸، در ۴۲ سالگی، بر اثر بیماری کزاز در تهران درگذشت و در بهشت زهرا به خاک سپرده شد؛ رفتنی زودهنگام که سینما و تلویزیون ایران را از ادامه حضور یکی از استعدادهای ارزشمند خود محروم کرد.

