در دنیای خودروهای کلاسیک، کمتر مدلی به اندازه بیامو M۶۳۵ CSi احترام برانگیز است. کوپهای که در دهه ۱۹۸۰ نه تنها یکی از سریعترین محصولات BMW محسوب میشد، بلکه امروز نیز یکی از ارزشمندترین اعضای خانواده سری ۶ کلاسیک به شمار میرود. طراحی معروف «بینی کوسهای»، کاپوت کشیده، ستونهای باریک و تناسب بینقص بدنه باعث شده این خودرو حتی پس از چهار دهه نیز یکی از زیباترین کوپههای تاریخ صنعت خودرو باشد.
اما ارزش واقعی M۶۳۵ CSi تنها به ظاهر آن محدود نمیشود. زیر کاپوت این خودرو پیشرانه افسانهای M۸۸ قرار گرفته؛ همان موتور شش سیلندر خطی ۳.۵ لیتری که ریشه آن به سوپراسپرت افسانهای BMW M۱ بازمیگردد و بعدها در نخستین نسل M۵ نیز مورد استفاده قرار گرفت. موتور تنفس طبیعی که بدون کمک توربوشارژر، نزدیک به ۲۹۰ اسببخار قدرت تولید میکرد؛ عددی که در میانه دهه ۱۹۸۰ فوقالعاده محسوب میشد.
همین پیشینه باعث شده بسیاری از علاقهمندان اعتقاد داشته باشند چنین خودرویی باید دقیقاً مطابق نمونه کارخانه بازسازی شود. هر پیچ، هر قطعه و حتی کوچکترین جزئیات آن بخشی از تاریخ BMW هستند و تغییر دادن آنها به معنای از بین بردن اصالت خودرو است. از نگاه این گروه، M۶۳۵ CSi دیگر صرفاً یک خودرو نیست؛ یک اثر تاریخی متحرک است.
اما در سوی دیگر ماجرا، گروهی قرار دارند که نگاه متفاوتی دارند. آنها معتقدند خودرو برای رانده شدن ساخته شده، نه برای خاک خوردن در گاراژ یا نمایش در موزه. اگر قرار باشد یک M۶۳۵ CSi دوباره جان بگیرد، چرا این فرصت را به یک خودروی مسابقهای جذاب تبدیل نکند؟ خودرویی که بتواند در پیست همان کاری را انجام دهد که مهندسان بخش M همیشه آرزویش را داشتند.
همین دیدگاه باعث شده پروژه بازسازی این خودرو مسیر متفاوتی را طی کند. قرار است بخش زیادی از تجهیزات داخلی حذف شود، رولکیج حرفهای جایگزین صندلیهای عقب شود، صندلیهای مسابقهای و کمربندهای چند نقطهای نصب شوند و سیستم تعلیق نیز به مجموعهای کاملاً مسابقهای ارتقا پیدا کند. رینگهای سبک، ترمزهای قویتر و تایرهای مخصوص پیست نیز بخش دیگری از این تغییرات خواهند بود.
شاید در نگاه اول چنین تصمیمی برای بسیاری از کلکسیونرها غیرقابل قبول باشد، اما واقعیت این است که این خودرو پیش از آغاز پروژه نیز فاصله زیادی با یک نمونه سالم کارخانهای داشته است. سالها استفاده، فرسودگی، زنگزدگی و نیاز به تعمیرات گسترده باعث شده هزینه بازگرداندن آن به شرایط کاملاً استاندارد بسیار سنگین باشد. در چنین شرایطی، تبدیل آن به یک خودروی پیست شاید منطقیتر از بازسازی کاملاً کارخانهای باشد.
جالب اینجاست که بسیاری از خودروهای مسابقهای موفق BMW در دهه ۱۹۸۰ نیز دقیقاً بر پایه همین سری ۶ توسعه پیدا کردند؛ بنابراین تبدیل یک M۶۳۵ CSi به خودروی پیست، برخلاف تصور، چندان هم دور از هویت اصلی آن نیست. این خودرو از همان ابتدا نیز ظرفیت بالایی برای مسابقات استقامت و رقابتهای تورینگ داشت و حالا قرار است بار دیگر به همان ریشهها بازگردد.
البته چنین پروژهای تنها به نصب چند قطعه اسپرت محدود نمیشود. بازسازی کامل شاسی، حذف بخشهای پوسیده، تقویت نقاط حساس بدنه، تنظیم دوباره سیستم تعلیق و بازسازی کامل پیشرانه، صدها ساعت کار تخصصی نیاز دارد. پروژههایی از این دست معمولاً ماهها یا حتی سالها زمان میبرند و هزینه نهایی آنها گاهی از ارزش خود خودرو نیز فراتر میرود.
با این حال، شاید ارزش واقعی چنین پروژههایی اصلاً به مسائل مالی مربوط نباشد. بسیاری از علاقهمندان خودروهای کلاسیک معتقدند مهمترین هدف، زنده نگه داشتن این خودروهاست؛ فرقی نمیکند در یک موزه باشند یا در حال ثبت سریعترین زمان یک پیست مسابقه.
همین موضوع بحث قدیمی میان طرفداران خودروهای کلاسیک را دوباره زنده کرده است؛ اصالت یا کارایی؟ حفظ تاریخ یا خلق تجربهای تازه؟ پاسخ قطعی برای این سؤال وجود ندارد و شاید هر دو گروه تا حدی حق داشته باشند.
اما یک نکته قطعی است؛ هر تصمیمی که برای چنین خودرویی گرفته شود، بیامو M۶۳۵ CSi همچنان یکی از مهمترین محصولات تاریخ بخش M باقی خواهد ماند. خودرویی که نه فقط به خاطر قدرت موتور یا طراحی ماندگارش، بلکه به دلیل تأثیری که بر آینده خودروهای اسپرت BMW گذاشت، جایگاه ویژهای در تاریخ صنعت خودرو دارد. شاید این کوپه آلمانی امروز میان اصالت و هیجان یکی را انتخاب کند، اما در هر صورت، همچنان یکی از دوستداشتنیترین کلاسیکهای تاریخ خودرو باقی خواهد ماند.
