غلامرضا بنی اسدی در یادداشتی در روزنامه جمهوری اسلامی نوشت: «یک کشور، یک ساختار، یک صدا. صدای واحد را بیرون باید از ایران بشنود. این چندگانگی صدا، اگر دیگران را به «خطا» نیندازد لااقل به «ترید» خواهد انداخت. کم هم آسیب ندیده‌ایم از تردید و فراوان آسیب دیده‌ایم از خطا. از این دیگران و به ویژه دشمنان دچار خطای محاسباتی شده و علیه ما «اقدام» کرده‌اند. فراوان خسارت دیده‌ایم از این ماجرا. باید تدبیر می‌شد و هزار البته باید تدبیر شود این موضوع. از کشور باید یک صدا به گوش جهان برسد آن یک صدا هم صدای تصمیم ملی باشد. تصمیم ملی هم معمولا – و مطابق با عرفی که برای جهان قابل فهم است – با رای مردم تعیین می‌شود. وقتی مردم رای می‌دهند و دولت را انتخاب می‌کنند، باید همه امور در ساختار قانونی به عهده دولت باشد. وقتی مردم رای می‌دهند و مجلس شکل می‌گیرد باید وضع قانون و نظارت را به عهده گیرد. قوه قضائیه هم در ساختار قانونی و جایگاه خود باید برای عدالت تدبیر کند.
