به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، سکوت در مواردی که سخن گفتن ضرورتی ندارد، مایه آسایش روحی است، همچنین پرهیز از سخن در برخی جاها از پیامدهای ناگواری چون دشمنی و به خطر افتادن سلامت تن جلوگیری می کند.
بنابر روایت شبستان، کنترل غذا خوردن و رعایت بهداشت، امیرمومنان (ع) می فرماید: هر کس غذای پاکیزه بخورد و به خوبی آن را بجود و پیش از سیر شدن از غذا دست بکشد و به موقع تخلی خودداری نکند، جز به مرگ بیمار نگردد.(۱)
امیرمومنان(ع) به امام حسن(ع) می فرماید: می خواهی چهار خصلت به تو بیاموزم تا از زحمت درمان بی نیاز گردی؟ عرض کرد: آری، فرمود: بر سر سفره منشین مگر آنگاه که گرسنه ای و از کنار سفره برنخیز مگر وقتی که هنوز اشتها داری و جویدن غذا را به نیکی انجام ده، پیش از خوابیدن به دستشویی برو، هر گاه اینها را رعایت کردی از درمان بی نیاز می شوی.(۲)
امام رضا(ع) می فرماید: اگر مردم کم غذا بخورند بدن هایشان اعتدال و استواری یابد(۳) و از معصوم (س) نقل شده است: هر کس کم غذا بخورد بدنش سالم ماند و قلبش صفا یابد.(۴)
رسول خدا(ص) می فرماید: معده، حوض بدن است و رگ ها به آن پیوسته اند. پس هرگاه معده سالم باشد رگ ها سلامتی صادر می کنند و هر گاه معده بیمار باشد رگ ها بیماری صادر می کنند(۵) و باز می فرماید: معده خانه هر دردی و پرهیز پایه هر درمانی است، پس چیزی بخور که با تو سازگار باشد.(۶)
امام کاظم(ع) می فرماید: معده خانه و کانون بیماری هاست.(۷)
رسول خدا(ص) می فرماید: نوزادانتان را در هفت روزگی ختنه کنید که مایه پاکیزگی و رشد سریع گوشت است.(۸)
سفر
رسول خدا(ص) می فرماید: مسافرت کنید تا تندرست باشید.(۹)
امام سجاد(ع) می فرماید: به حج و عمره بروید تا صحت بدن بیابید.(۱۰)
شب زنده داری
امیرمومنان (ع) می فرماید: شب زنده داری مایه سلامت بدن است.(۱۱)
سکوت
امیرمومنان (ع)می فرماید: سکوت مایه راحتی و آسایش است.(۱۲)
سکوت در مواردی که سخن گفتن ضرورتی ندارد، مایه آسایش روحی است، همچنین پرهیز از سخن در برخی جاها از پیامدهای ناگواری چون دشمنی و به خطر افتادن سلامت تن جلوگیری می کند.
پی نوشت ها:
۱.مکارم الاخلاق، ۱۴۶
۲.کتاب الخصال، ص۲۲۹، وسائل الشیعه، ج۲۴، ص۲۴۵
۳.مکارم الاخلاق، ص۳۶۲
۴.الدعوات، ص۷۷
۵.کنزالعمال، ج۱۰، ص۳۸
۶.طب النبی، ص۱۹
۷.مکارم الاخلاق، ص۳۶۲
۸. مکارم الاخلاق، ص۲۳۰
۹.الفقیه، ج۲، ص۲۶۵
۱۰.الدعوات، ص۷۶
۱۱.تهذیب الاحکام، ج۲، ص۱۲۱
۱۲.تحف العقول، ص۲۲۳
منبع: مفاتیح الحیات
