به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین به نقل از رویترز، هالیوود در حال تجربه تغییری است که فقط به سلیقه مخاطبان یا ظهور یک قالب تازه محدود نمی‌شود؛ مدل سنتی تولید و مصرف فیلم و سریال در حال کوچک‌شدن است و در همین فضای محدودشده، میکرودرام‌ها به یکی از معدود بخش‌های رو به رشد صنعت سرگرمی تبدیل شده‌اند.
ادغام‌های احتمالی شرکت‌های بزرگ، کاهش تولیدات سینمایی و تلویزیونی، تغییر رفتار مخاطبان، رقابت شدید پلتفرم‌های پخش اینترنتی با یوتیوب و نگرانی از تأثیر هوش مصنوعی بر مشاغل سینمایی، تصویری متفاوت از هالیوود امروز ارائه می‌دهد؛ صنعتی که دیگر مانند گذشته نمی‌تواند تنها با فیلم‌های پرهزینه و سریال‌های چندساعته برای جذب مخاطب رقابت کند.
در این شرایط، میکرودرام‌ها با قسمت‌هایی ۴۵ ثانیه‌ای تا دو دقیقه‌ای، تولید ارزان‌تر و انتشار عمودی برای تلفن همراه، در حال پر کردن بخشی از خلأ ایجادشده در بازار سرگرمی هستند.
برآورد شرکت پژوهشی «اومدیا» نشان می‌دهد میکرودرام‌ها امسال در آمریکا حدود ۱.۵ میلیارد دلار درآمد ایجاد خواهند کرد و انتظار می‌رود این رقم در سال آینده به نزدیک ۲ میلیارد دلار برسد. این رشد در شرایطی اتفاق می‌افتد که بازار سنتی تلویزیون آمریکا با ارزشی حدود ۱۲۵ میلیارد دلار، ممکن است در سال‌های آینده سالانه تا ۱۵ میلیارد دلار کوچک‌تر شود؛ روندی که ادامه قطع اشتراک تلویزیون‌های کابلی و سنتی، یکی از عوامل اصلی آن است.
به این ترتیب، در حالی که بخش‌های قدیمی‌تر صنعت سرگرمی کوچک می‌شوند، بخشی از سرمایه و نیروی کار به سمت قالب‌هایی می‌رود که با هزینه کمتر، سرعت تولید بالاتر و عادات جدید تماشای مخاطبان سازگارند.
وقتی تولیدات بزرگ جای خود را به تولیدات سریع می‌دهند
یکی از نشانه‌های این تغییر را می‌توان در زیرساخت‌های تولید هالیوود دید. بخشی از دکورها و تجهیزات استودیوهای بزرگ که زمانی برای تولید فیلم‌ها و سریال‌های پرهزینه استفاده می‌شدند، اکنون به دلیل کاهش فعالیت‌های تولیدی به فروش می‌رسند و راه خود را به سمت پروژه‌های کوچک‌تر باز می‌کنند.
دکورهای آماده‌ای مانند اتاق بیمارستان، کلانتری، دادگاه و کلوپ شبانه که زمانی در اختیار استودیوهای بزرگی مانند سونی پیکچرز و پارامونت بودند، حالا در تولید میکرودرام‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرند. این تغییر فقط به دکور محدود نیست. اقتصاد تولید نیز در حال تغییر است.
هر مجموعه میکرودرام معمولاً ۵۰ تا ۷۵ قسمت دارد، حدود سه ماهه تولید می‌شود و بین ۱۰۰ هزار تا ۳۰۰ هزار دلار هزینه دارد. در مقابل، تولید هر قسمت از یک مجموعه کمدی نیم‌ساعته معمولی می‌تواند بین ۲ تا ۴ میلیون دلار هزینه داشته باشد.
حتی تولیدات مبتنی بر هوش مصنوعی می‌توانند هزینه و زمان تولید را بیش از این کاهش دهند. برخی میکرودرام‌های اکشن با استفاده از هوش مصنوعی مولد در سه تا چهار هفته و با هزینه‌ای کمتر از ۶۰ هزار دلار تولید می‌شوند.
این اعداد نشان می‌دهند چرا در دوره‌ای که هزینه تولید آثار بزرگ افزایش یافته و بازگشت سرمایه آنها دشوارتر شده است، سرگرمی کوتاه، سریع و ارزان به گزینه‌ای جذاب برای سرمایه‌گذاران تبدیل شده است.
مخاطب هم دیگر همان مخاطب سابق نیست
کوچک‌شدن هالیوود فقط نتیجه بحران اقتصادی است؛ رفتار مخاطب نیز در شکل‌گیری آن نقش دارد. میکرودرام‌ها برای مخاطبی ساخته شده‌اند که بخش قابل توجهی از زمان روزانه خود را با تلفن همراه می‌گذراند و انتظار دارد داستان تقریباً بلافاصله آغاز شود.
قسمت‌های کوتاه این آثار معمولاً بدون مقدمه طولانی، مخاطب را مستقیماً وارد بحران یا موقعیت اصلی داستان می‌کنند و اغلب با یک پایان تعلیق‌آمیز به پایان می‌رسند تا بیننده برای دیدن قسمت بعدی بازگردد.
طبق داده‌های «اومدیا»، تعداد کاربران فعال ماهانه میکرودرام در آمریکا از ۲۶ میلیون نفر در سال ۲۰۲۴ به ۶۶ میلیون نفر در سال گذشته رسیده است؛ یعنی بیش از دو برابر شده است.
زنان ۲۵ تا ۵۵ ساله بخش اصلی این بازار را تشکیل می‌دهند، هرچند مخاطبان جوان‌تر نیز به سرعت در حال پیوستن به آن هستند. بیشترین رشد در میان گروه سنی ۲۲ تا ۲۷ سال دیده شده و تنوع ژانرهایی مانند علمی‌تخیلی، فانتزی و ترسناک نیز به گسترش بازار کمک کرده است.
مدل درآمدی نیز با تلویزیون سنتی تفاوت دارد. بسیاری از پلتفرم‌ها چند قسمت نخست را رایگان ارائه می‌کنند و برای ادامه داستان، اشتراک هفتگی بین ۸ تا ۲۰ دلار دریافت می‌کنند.
تیک‌تاک؛ دروازه ورود به بازار جدید
رشد میکرودرام‌ها با تغییر جایگاه شبکه‌های اجتماعی نیز ارتباط مستقیم دارد. تیک‌تاک، اینستاگرام ریلز، فیسبوک و یوتیوب شورتس دیگر فقط محل انتشار ویدئوهای کوتاه نیستند؛ آنها به ابزار کشف محتوا و دروازه ورود مخاطب به پلتفرم‌های تخصصی تبدیل شده‌اند.
به تعبیر یکی از مدیران صنعت، این شبکه‌ها اکنون نقش «تریلرهای جدید» را ایفا می‌کنند؛ یعنی بخش‌هایی از یک داستان را در اختیار مخاطب قرار می‌دهند و او را برای تماشای ادامه آن به یک اپلیکیشن دیگر هدایت می‌کنند.
رشد تماشای این آثار نیز قابل توجه است. «ریل‌شورت»، یکی از بزرگ‌ترین تولیدکنندگان میکرودرام، در سه‌ماهه دوم سال شاهد افزایش ۴۰ درصدی زمان تماشای روزانه موبایلی بود و این رقم به حدود ۳۸ دقیقه رسید؛ رقمی که بر اساس تحلیل «اومدیا» از داده‌های «سنسور تاور»، از زمان تماشای موبایلی نتفلیکس، آمازون پرایم ویدئو و دیزنی‌پلاس بیشتر بوده است.
هالیوود بزرگ، مجبور به تغییر است
شرکت‌های بزرگ سرگرمی نیز متوجه این تغییر شده‌اند و دیگر نمی‌توانند بازار میکرودرام را نادیده بگیرند. شرکت کامکست، مالک ان‌بی‌سی‌یونیورسال، از سال ۲۰۲۵ ویدئوهای عمودی را به پلتفرم پیکاک اضافه کرده و امسال نیز چند میکرودرام را عرضه کرده است.
شرکت فاکس نیز با شرکت اوکراینی هالی‌واتر تک برای تولید بیش از ۲۰۰ عنوان ویدئوی عمودی قرارداد بسته و در ازای آن سهامی از این شرکت دریافت کرده است.
برخی مدیران باسابقه رسانه‌ای نیز استودیوها و پلتفرم‌های تازه‌ای برای تولید آثار عمودی راه‌اندازی کرده‌اند. آنها می‌کوشند تجربه چند دهه‌ای هالیوود در جلب توجه مخاطب را با مدل تازه‌ای از تولید و توزیع ترکیب کنند.
این ورود را می‌توان نشانه مهمی دانست: هالیوود دیگر صرفاً در حال رقابت با هالیوود نیست؛ با سازندگان محتوا، شبکه‌های اجتماعی و استودیوهای کوچک و چابک نیز رقابت می‌کند.
چین، تیک‌تاک و تغییر مرکز ثقل سرگرمی
میکرودرام‌ها در چین شکل گرفتند و رشد آنها در آمریکا تنها یک تحول اقتصادی نیست؛ این روند از افزایش نفوذ فرهنگی و تجاری چین در بازار سرگرمی جهان نیز حکایت دارد.
اپلیکیشن‌هایی مانند «ریل‌شورت» و «گودشورت» که با سرمایه چینی شکل گرفته‌اند، توانسته‌اند وارد بازار آمریکا شوند و در بخشی از بازار سنتی هالیوود جای بگیرند.
همزمان، کل بازار ویدئوهای عمودی نیز در حال رشد است. شرکت پژوهشی «آول اند کو» پیش‌بینی کرده درآمد جهانی این حوزه، بدون احتساب چین، امسال به ۱۵۰ میلیارد دلار برسد.
هوش مصنوعی، مرحله بعدی کوچک‌شدن تولید
اگر میکرودرام‌ها با کاهش زمان و هزینه تولید، مدل سنتی هالیوود را تحت فشار گذاشته‌اند، هوش مصنوعی می‌تواند این روند را سریع‌تر کند.
در برخی پروژه‌های جدید، فیلمنامه همچنان توسط انسان نوشته می‌شود و بازیگران واقعی نیز برای آموزش مدل‌های هوش مصنوعی مورد استفاده قرار می‌گیرند، اما بخش‌هایی از تولید، اصلاح تصویر و اجرای تغییرات با سرعت بسیار بیشتری انجام می‌شود.
این تحول از یک سو هزینه تولید را کاهش می‌دهد و امکان ساخت آثار بیشتر را فراهم می‌کند؛ از سوی دیگر، نگرانی‌های قدیمی هالیوود درباره آینده مشاغل بازیگران، نویسندگان، کارگردانان و عوامل فنی را تشدید می‌کند.
اتحادیه بازیگران و دیگر فعالان صنعت نیز برای همین شرایط، قراردادهای جدیدی تنظیم کرده‌اند که حداقل دستمزد، زمان استراحت و الزامات ایمنی را مشخص می‌کند.
هالیوود دیگر فقط شهر استودیوهای بزرگ نیست
شاید مهم‌ترین نشانه تغییر، تحول در مسیر ورود نیروهای تازه به صنعت باشد. مسیر سنتی ورود به هالیوود زمانی از تبلیغات و نقش‌های کوچک آغاز می‌شد، سپس به پیدا کردن نماینده، حضور در مجموعه‌های تلویزیونی و در نهایت رسیدن به نقش‌های مهم‌تر می‌رسید.
اما اکنون مسیر دیگری نیز شکل گرفته است: درام‌های عمودی، شبکه‌های اجتماعی و استودیوهای کوچک. در حالی که تولیدات سنتی در حال کاهش‌اند، همین بازارهای جدید برای بازیگران، نویسندگان، کارگردانان و عوامل فنی فرصت کار ایجاد می‌کنند.
در نتیجه، کوچک‌شدن هالیوود لزوماً به معنای ناپدید شدن صنعت سرگرمی نیست؛ بلکه می‌تواند به معنای تغییر مقیاس، تغییر محل تولید و تغییر تعریف موفقیت باشد. استودیوهای عظیم و تولیدات چندمیلیون‌دلاری همچنان وجود خواهند داشت، اما در کنار آنها صنعتی در حال رشد است که با تلفن همراه، قسمت‌های دو دقیقه‌ای، هزینه‌های پایین‌تر و مخاطبی شکل گرفته که دیگر برای تماشای داستان، الزاماً منتظر پرده سینما یا یک سریال نیم‌ساعته نمی‌ماند.
۵۹۵۹
