ناامیدسازی جامعه و بازنمایی تصویر بدون راهحل بودن برخی از این مشکلات، از جمله نتایج چنین بیانی است. احتمالا آقای پزشکیان به دنبال آن است که پاسخ برخی منتقدان سیاسی و بخشی از جامعه را درباره شرایط کنونی و آینده و حتی تفاهم و مذاکرات بدهد اما نتیجه چنین چیزی نیست.
اولا مردم و بخش سیاسی منتقدان با این شکل از بیان مشکلات، اقناع نمیشوند؛ چراکه دولت را مسئول پیگیری و حل این مشکلات میدانند و نمیپذیرند که بیان آنها به معنای مبرا کردن دولت از مشکلات جاری جامعه باشد. ثانیا گره مذاکراتی و تفاهم با این شکل از بیان مشکلات، باز نمیشود که کورتر میشود؛ چراکه این گونه در افکار عمومی و به ویژه میان منتقدان برداشت میشود که دولت به دنبال بزرگنمایی مشکلات در مسیر تسلیم کشور و پذیرش خواستههای دشمن است. درحالی که قطعا قصد آقای پزشکیان این نیست.
پس اهداف مدنظر رئیس جمهور با این بیان به دست نمیآید بلکه مضراتی پرشمار هم دارد. ناامیدسازی جامعه مهمترین نتیجه این بیان نادرست است.
بخش بزرگی از جامعه با شنیدن این مشکلات آنهم از کسی که مسئول حل آنهاست، حتما احساس بدی نسبت به آینده پیدا میکند. این همان نتیجهای است که دشمن در رسانههای خود پیگیری میکند. همان رسانههایی که میگویند آینده مطلوبی با جمهوری اسلامی متصور نیست و یا باید در مقابل دشمن تسلیم شد یا مسیرهای ضدنظام را پیش رفت.حال باید پرسید که پس راه درست بیان مشکلات به مردم چیست؟
به هر صورت برای حل مسائل و مشکلات کشور، باید با مردم همسخن شد و همدلی و همکاری آنها را جذب کرد. اساسا بدون کمک مردم، هیچ مشکلی در کشور قابل حل نیست و همکاری مردم هم نیازمند اطلاع آنان از مشکل موجود است. پس باید مشکل را به اطلاع مردم رساند؛ اما چگونه چنین هدفی محقق میشود بدون آنکه مضراتی مانند ناامیدسازی به وجود آید؟
شیوه درست این است که بیان مشکلات همراه با راهحلهای تدبیر شده و نقش آماده شده برای مردم باشد. همچنین تصویر مطلوب از آیندهای که برنامهریزی شده در همان لحظه بیان مشکل، بیان شود. مثلا وقتی میخواهیم بگوییم که در حوزه برق ناترازی و مشکل داریم، همانجا بگوییم که پروژههای متعددی برای حل این مشکل در حال اجراست. همانجا بگوییم که تا سال آینده این میزان از ناترازی با این برنامهریزیها حل خواهد شد. همانجا هم از مردم بخواهیم که نقش بیبدیل خود را در صرفهجویی و کاهش مصرف ایفا کنند. چنین شکلی از بیان، هم مشکل را به اطلاع مردم رسانده، هم به جای ناامیدسازی، تصویر آینده مطلوب و امیدوارسازی اتفاق افتاده و هم از مردم خواسته شده است تا همکاری و کمک کنند.
این روش، راهبرد دشمن در ضدیت با نظام و ناامید شدن مردم را نیز به شکست میکشاند. در نهایت، منتقدان نیز به این دولت امیداورتر از قبل خواهند شد و مطمئن میشوند وقتی حرف از مذاکره زده میشود، از موضع قدرت است و نه موضع ضعف یا ضعیف نمایی. در این شکل از بیان، دشمن هم امیدوار به وجود مشکلات غیرقابل حل در ایران و ضعف مدیریت ایرانی نخواهد شد تا فشارش را بیشتر کند. بلکه میفهمد در کنار مشکلات کنونی و واقعی در ایران، راهحلها هم بیان شده و برای رفع آن ها فرایندهایی در حال اجراست. امیدواریم که آقای رئیس جمهور به این نکات مهم و بسیار موثر توجه لازم را داشته باشند و سخنان خود را با دقت بیشتری بیان کنند. این دقت، نتایج بسیاری را برای کشور خواهد داشت که شامل ناامید کردن دشمن از ضعف داخلی، امیدوارسازی مردم به آینده، دریافت کمک و همکاری مردم در مسیر حل مشکلات و اطلاع مردم از وضعیت واقعی کشور میشود.
