به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، در روزگاری که فساد مالی و حواشی خانوادگی حاکمان، بزرگترین چالش اعتمادسازی در جهان سیاست است، سلامت بیبدیل زندگی شخصی و خانوادگی رهبر معظم انقلاب، فراتر از یک الگوی اخلاقی، به ستون استوارِ حقانیت و کارآمدی گفتمان انقلاب اسلامی بدل شده است؛
بنابر روایت حوزه، متن پیشرو که در شماره پنجاه نشریه «شبهات» (وابسته به مرکز ملی پاسخگویی به شبهات دینی) منتشر شده، با عبور از تحلیلهای سطحی، به تبیین ابعاد این زیست زاهدانه و راهبردی پرداخته است.
فراتر از زهد
آنچه در میان رهبران معاصر جهان اسلام آیت الله خامنه ای را به پدیده ای استثنایی بدل می کند نه صرفا قدرت سیاسی بی نظیرش که تناقض آشکار میان دسترسی مطلق به بیت المال و زندگی فروتنانه ای است که هر ناظر بیرونی را به حیرت را می دارد. اگر بگوییم او بیش از سه دهه بر یکی از حساسترین و ثروتمندترین نظام های منطقه فرمان رانده اما هیچ گاه حتی یک پرونده مالی یک اتهام فساد و یا یک حاشیه خانوادگی غیر متعارف دامن او و نزدیکانش را نیالوده، سخنی گزاف نگفته ایم؛ بلکه واقعیتی عینی را روایت کرده ایم که برای صدها میلیون مسلمان در سراسر جهان گویاترین دلیل بر امانت و صداقت دعوت اوست.
این سلامت مالی ریشه در نگاهی عمیق تر دارد؛ نگاه او به قدرت به عنوان امتحانی الهی و به بیت المال مسلمین به عنوان امانتی که باید با بالاترین استانداردهای تقوا پاسداری شود. پدر ایشان مرحوم سید جواد خامنه ای روحانی ای که زندگی اش با ساده ترین معیشت ها می گذشت این الگو را چون میراثی گران مایه به فرزندش سپرد و آیت الله خامنه ای این میراث را نه تنها حفظ که در قامت یک رهبر جهانی به سطح یک استراتژی زیست اخلاقی ارتقا داد.
در زندگی شخصی ایشان هیچ چیز نشان از یک رهبر تشریفاتی مرفه ندارد؛ خانه ای معمولی در یکی از محله های قدیمی تهران همسری که همچون یک زن خانه دار عادی خود امور منزل را شخصا پیگیری می کرد فرزندانی که نامشان هرگز در فهرست مدیران ارشد نظام و یا فعالان اقتصادی پر نفوذ دیده نشد و پس انداز هایی که نه برای انباشت ثروت که برای خرید یک کتاب علمی در روزهای جوانی و یا تامین هزینه یک سفر تبلیغی برنامه ریزی می شد. این رویه زیستی در جوامع اسلامی که سال هاست با فساد گسترده حاکمان دینی و غیر دینی دست به گریبان اند تصویری از امینی ساخت که می توان به گفتار او درباره عدالت بی چون و چرا اعتماد کرد؛ چراکه او پیش تر سلامت خود را چون یک سند زنده در برابر دیدگان همگان نهاده بود. درست به همین دلیل وقتی از مبارزه با مفاسد اقتصادی سخن می گفت نه یک شعار انتخاباتی مقطعی که بازتاب زندگی واقعی اش بود و همین باورپذیری بی نظیر او را از بسیاری از رهبران جهان که سخنشان با عملشان در تناقض است، جدا می سازد.
در کنار سلامت مالی سلامت اخلاقی و خانوادگی او نیز چون درختی ریشه دار از هرگونه حاشیه و شائبه مصون ماند؛ خانواده ای که با همه گستردگی همواره در چارچوب ارزش های متعارف جامعه اسلامی حرکت کرد و هیچ گاه فرزندان و نزدیکانش را در مرکز پروژه های سیاسی پر مناقشه و یا در حاشیه قراردادهای کلان اقتصادی ندیدیم. این ثبات خانوادگی آن هم در طول بیش از شش دهه فعالیت سیاسی پرتنش محصول تصادفی شرایط نبود؛ بلکه حاصل نگاه عمیق ایشان به خانواده به عنوان نخستین نهاد تربیت انقلابی و باور راسخشان به این که اگر خانه و خانواده سلامت خود را از دست بدهند هیچ گاه نمی توان به سلامت جامعه امید داشت. این پیوند ناگسستنی میان سلامت مالی و خانوادگی و جایگاه جهانی او، شاید در این جمله خلاصه شود که در جهانی که اعتماد به سیاستمداران هر روز فروتر می رود آیت الله خامنه ای تنها رهبر طراز اولی بود که نه دشمنان و نه دوستانش هرگز نتوانستند کوچک ترین خدشه ای بر سلامت مالی و خانوادگی او وارد کنند و این برای آن میلیون ها انسانی که از دور یا نزدیک زیست او را رصد کرده اند گویا ترین دلیل بر راستی دعوت اوست؛ دعوتی که نه با شعار که با تمام وجودش راستی آن را به نمایش گذاشت.
