جنجال بیپایهای که رسانههای افراطی علیه یوسف پزشکیان فرزند رئیسجمهور به راه انداختهاند، بلانسبت شبیه یک ضربالمثل ناگفتنی است!
یوسف پزشکیان طی اظهارنظری، برخی نیروهای تندرو خواهان تداوم جنگ را مورد چالش قرار داده و از آنها پرسیده است که اگر جنگ را میپسندند دیگر چرا علیه پیامدهای ناگوار اقتصادی آن شعار میدهند؟
جنگ در هر حال، انواع فشارهای اقتصادی را به دنبال دارد، از همین رو یوسف پزشکیان گفته است که اگر عدهای حوثیهای یمن را الگوی درستجنگیدن معرفی میکنند، چرا الگوی مصرف آنان را برنمیتابند و با هر موج تورم و گرانی دولت را تحت فشار قرار میدهند؟
جملهٔ یوسف پزشکیان “شرطی” است و بر اگر و آنگاه استوار است.
تندروها اما شرط جمله را حذف کرده و چنین وانمود میکنند که گویی فرزند رئیسجمهور جملهٔ معروف علی اکبر ولایتی را تکرار کرده است.
آقای ولایتی ۸ سال پیش در چنین روزهایی گفته بود:
“از یمنیها یاد بگیریم که چگونه در برابر تهدید و تحریم مقاومت میکنند. به جای لباس لنگ میبندد و اسلحه به دست دارند و چند تکه نان خشک دستشان است با پای پیاده و سعودیها از دست اینها عاجز شدند.”
صحبتهای آن روز آقای ولایتی به شدت مورد انتقاد نیروهای سیاسی قرار گرفت، اما محافلی که آن روز به دفاع از سخن وی برخاستند امروز با نسبت دادن خلافِ همان حرف به یوسف پزشکیان او را به باد حمله و ناسزا گرفتهاند!
حقا که لقمان حکیم انصاف و صداقت و یکرنگی را از چنین جماعتی آموخته بود!
ظاهراً در چنین شرایطی، پسر پزشکیان بودن، لطفی ندارد که جای خود، بلکه هدف سهل و آسانی برای هرگونه بدزبانی و دیوار به غایت کوتاهی برای بالارفتن از آن است! خدا نیاورد!
