پیمان جبلی رئیس سازمان صدا و سیمای جمهوری اسلامی در واکنش به سخنان مسعود پزشکیان گفته است: “دیدن صداوسیما یک افتخار است و باعث تکدر کسی نیست. اگر کسی نمیبیند، از این افتخار به دور است؛ چون صداوسیما آینه افتخار یک ملت است. باید افتخار کرد که صداوسیمایی را که آینه افتخار یک ملت بزرگ است، ببینیم و بشنویم.”
اولاً که خداوند چنین افتخاری را نصیب هیچ ملتی بر روی این کرهٔ خاکی نکند!
ثانیاً، رئیسجمهور اکنون در کنفرانس سران سازمان همکاری شانگهای در بیشکک مشغول رایزنی با رهبران چند کشور بزرگ جهان به قصد یافتن راهی برای عبور از بحران جاری است!
اگر یکی از رهبران این کشورها به آقای پزشکیان رو کند و با استناد به صحبت رئیس صدا و سیما به او بگوید:
جناب رئیسجمهور! تو در کشور خودت کمترین کنترل و اقتدار و مدیریت و اختیار و اثری حتی بر “رسانهٔ رسمی” حکومت نداری، بعد من با تکیه بر چه چیزی میتوانم نسبت به عملی شدن قول و قرارهای جنابعالی کوچکترین اطمینانی داشته باشم؟
اگر شما به جای دکتر پزشکیان بودید چه پاسخی به او میدادید؟
زمانی که گلبدین حکمتیار نخست وزیر افغانستان بود، سفری به تهران کرد. همزمان در کابل اعلام شد که آقای حکمتیار دیگر سمتی در دولت افغانستان دارد! بنابراین وقتی که محمود صدری در مصاحبهای برای روزنامهٔ همشهری از آقای حکمتیار در این مورد پرسید، جواب او چیزی شبیه این بود که: شما به اخبار و فرامین صادره از کابل توجهی نداشته باشید، آنجا هر کسی هر کاری که دوست دارد انجام میدهد!
