سرطان ریه یکی از شایع ترین سرطان ها در جهان است و عوامل مختلفی در ایجاد آن نقش دارند. با این حال، بخشی از عوامل خطر این بیماری قابل تغییر هستند.
به گزارش تابناک به عصرایران؛ مهم ترین اقدام، سیگار نکشیدن و ترک سیگار است؛ اما دوری از دود دست دوم، کاهش مواجهه با مواد سرطان زای محیط کار و بررسی میزان رادون در محیط زندگی نیز اهمیت دارند.
هیچ روشی نمی تواند خطر سرطان ریه را به صفر برساند، اما با چند اقدام می توان این خطر را کاهش داد.
۱. سیگار نکشید و اگر سیگاری هستید، ترک کنید
سیگار مهم ترین عامل خطر سرطان ریه است. بر اساس شواهد موسسه ملی سرطان آمریکا، خطر ابتلا به سرطان ریه در افراد سیگاری به طور متوسط حدود ۲۰ برابر افراد غیرسیگاری است و این خطر با تعداد سال های مصرف و تعداد سیگارهای مصرفی افزایش پیدا می کند.
ترک سیگار در هر سنی مفید است. هرچه فرد زودتر سیگار را ترک کند، مدت بیشتری از مواجهه با مواد سرطان زای موجود در دود سیگار دور خواهد بود.
بنابراین اگر سیگار نمی کشید، شروع نکنید و اگر سیگاری هستید، ترک آن یکی از مهم ترین اقداماتی است که می توانید برای کاهش خطر سرطان ریه انجام دهید.
۲. از دود سیگار دیگران دور بمانید
دود دست دوم نیز با سرطان ریه ارتباط دارد. فرد غیرسیگاری که به طور مداوم در معرض دود سیگار قرار می گیرد، برخی از همان مواد سرطان زایی را استنشاق می کند که در دود تنباکو وجود دارند.
بر اساس ارزیابی های موسسه ملی سرطان آمریکا، قرار گرفتن در معرض دود دست دوم با حدود ۲۰ درصد افزایش خطر سرطان ریه در افراد غیرسیگاری همراه است.
به همین دلیل بهتر است خانه و خودرو محیطی کاملا بدون دود باشند و تا حد امکان از حضور طولانی مدت در محیط های دودآلود پرهیز شود.
۳. میزان رادون خانه را بررسی کنید
رادون گازی رادیواکتیو، بی رنگ و بی بو است که به طور طبیعی از تجزیه اورانیوم موجود در خاک و سنگ ایجاد می شود. این گاز می تواند از طریق ترک های موجود در کف، دیوارها و پی ساختمان وارد خانه شود و در فضاهای بسته تجمع پیدا کند.
قرار گرفتن طولانی مدت در معرض میزان بالای رادون خطر سرطان ریه را افزایش می دهد و این خطر در افراد سیگاری بیشتر است.
از آنجا که رادون قابل مشاهده یا بو کردن نیست، تنها راه مطمئن برای فهمیدن میزان آن، آزمایش محیط است. اگر میزان رادون بالا باشد، می توان با روش های مناسب مقدار آن را در ساختمان کاهش داد.
۴. در محیط کار از مواد سرطان زا محافظت کنید
برخی مشاغل ممکن است افراد را در معرض موادی قرار دهند که خطر سرطان ریه را افزایش می دهند. از جمله این مواد می توان به آزبست، آرسنیک، کروم، نیکل، بریلیوم و کادمیوم اشاره کرد.
اگر در محیط کاری با چنین موادی سر و کار دارید، استفاده صحیح از تجهیزات حفاظت فردی، تهویه مناسب و رعایت دستورالعمل های ایمنی اهمیت زیادی دارد.
افرادی که در معرض مواد سرطان زای شغلی قرار دارند، باید دستورالعمل های ایمنی محل کار را جدی بگیرند و در صورت وجود برنامه پایش سلامت شغلی، آن را دنبال کنند.
۵. فعالیت بدنی منظم داشته باشید
فعالیت بدنی برای سلامت عمومی فواید فراوانی دارد، اما درباره اینکه ورزش به تنهایی خطر سرطان ریه را کاهش می دهد یا نه، شواهد هنوز قطعی نیست. موسسه ملی سرطان آمریکا نیز تاثیر مستقیم رژیم غذایی و فعالیت بدنی بر پیشگیری از سرطان ریه را هنوز قطعی نمی داند.
با این حال، فعالیت بدنی منظم به حفظ وزن سالم و سلامت قلب و ریه کمک می کند و بخشی مهم از یک سبک زندگی سالم محسوب می شود.
بنابراین ورزش را برای سلامت کلی بدن انجام دهید، اما نباید آن را جایگزینی برای ترک سیگار یا کاهش مواجهه با عوامل سرطان زای شناخته شده بدانید.
۶. رژیم غذایی متعادل داشته باشید
مصرف منظم میوه ها، سبزیجات، غلات کامل و سایر مواد غذایی مغذی بخشی از یک رژیم غذایی سالم است.
با این حال، نباید یک ماده غذایی خاص یا یک ویتامین را به عنوان راهی برای پیشگیری از سرطان ریه معرفی کرد. شواهد درباره نقش مستقیم رژیم غذایی در کاهش خطر سرطان ریه هنوز قطعی نیست.
حتی مصرف مکمل های ویتامین نیز لزوما از سرطان ریه پیشگیری نمی کند؛ برای مثال، موسسه ملی سرطان آمریکا اعلام می کند که مکمل ویتامین E خطر سرطان ریه را کاهش نمی دهد و مصرف دوزهای بالای مکمل بتاکاروتن در افراد سیگاری حتی با افزایش خطر سرطان ریه همراه بوده است.
بنابراین بهتر است به جای تکیه بر مکمل ها، تمرکز اصلی روی یک رژیم غذایی متعادل و متنوع باشد.
یک نکته مهم درباره غربالگری سرطان ریه
پیشگیری با غربالگری متفاوت است. سی تی اسکن با دوز پایین (LDCT) برای همه افراد توصیه نمی شود و معمولا برای افرادی که در گروه پرخطر قرار دارند، بر اساس سن و سابقه مصرف سیگار در نظر گرفته می شود. در آمریکا، توصیه فعلی غربالگری سالانه برای افراد ۵۰ تا ۸۰ ساله با سابقه حداقل ۲۰ پاکت-سال مصرف سیگار است که همچنان سیگار می کشند یا طی ۱۵ سال گذشته ترک کرده اند.
