به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، شناخت دقیق تکالیف شرعی، بهویژه در حوزه اموال و حقوق مالی، از ارکان ضروری برای دستیابی به طهارت نفس و پذیرش عبادات است. در این میان، موضوع «خمس» و بهطور خاص «سهم امام»، به دلیل پیوند عمیقی که با ولایت و تربیت روحی مؤمن دارد، اهمیت ویژهای مییابد. برای تبیین صحیح این مسئله و رفع ابهامات رایج در مورد نحوه پرداخت و تصرف در این اموال، مطلب زیر در نشریه «افق خانواده» به چاپ رسیده است که در ادامه آن را میخوانید.
سهم امام
مسئله مهم درباره امام زمان لزوم دادن خمس است که نیمی از آن سهم امام و نیمی دیگر سهم سادات است.
حتما میدانید که امام به کمک ما نیازی ندارد؛ این کمک و صله مانند مدد خواهی خدای بی نیاز از ماست که در عین بی نیازی، از ما یاری و نصرت میخواهد؛ ان تنصروا الله ینصر کم
یا قرض گرفتن خدا از ماست؛
«من ذا الذی یقرض الله قرضا حسنا».
خدا بی نیاز است و ما نیازمند، اما برای تزکیه ما چنین می فرماید.ما نیز برای تربیت و طهارت روحمان امام را مدد میکنیم.
در روایتی امام صادق فرموده اند: یک در هم مالی که برای امام خود صرف کنی بسی بهتر و برتر از دو میلیون در هم که در دیگر امور خیر خرج کنی (اصول کافی، ج ۱، ص ۵۳۸)
باید به این نکته توجه کرد که عنوان سهم امام برای نصف خمس از باب مجاز نیست بلکه این قسمت از مال کاملا و دقیقاً مال امام محسوب شده و به همین دلیل تصرف در آن نیز کاملا تصرف در اموال امام زمان است.
همچنین فرد تا زمانی که خمس مالش را ندهد، نمی تواند در آن مال تصرف کند هرچند که قصدش این باشد که خمس را بپردازد؛ البته در مالی که انسان شک دارد خمس آن را داده یا نه می تواند تصرف کند.
نکته دیگر درباره خمس این است که:
خمس یا سهمین مبارکین (سهم امام و سهم سادات) قابل بخشش نیست؛ بنابراین کسی نمی تواند خمس را به کس دیگر ببخشد.
بر خلاف زکات که خود انسان می تواند آن را به فقرای متدین بدهد. در خمس واجب است آن را به دفتر مرجع و یا به یکی از وکلای مجاز آنها تحویل دهد و از هم کسی را می شناسد که شرایط دریافت خمس را دارد نباید و حق ندارد خودش مستقیم خمس را به او پرداخت کند بلکه باید در پرداخت آن به افراد مستحق از دفتر مرجع اجازه بگیرد.
