- نظریه دلبستگی چارچوبی روانشناختی است که نشان میدهد پیوند عاطفی کودک با مراقب، پایه شکلگیری اعتماد، صمیمیت و رفتار در روابط بزرگسالی است.
- جان بالبی، مری اینزورث و فیلیپ شیور این نظریه را گسترش دادند و سبکهای دلبستگی را به ایمن، اجتنابی، دوسوگرا و آشفته تقسیم کردند.
- دلبستگی ایمن با احساس امنیت، عزت نفس خوب و روابط عاشقانه پایدار همراه است؛ دلبستگی ناایمن میتواند باعث دشواری در اعتماد، صمیمیت و تنظیم هیجان شود.
- سبک دلبستگی در بزرگسالی لزوماً همان سبک دوران نوزادی نیست، اما الگوهای اولیه تأثیر بلندمدتی بر سلامت روان و روابط عاطفی دارند؛ در صورت شدت مشکلات، ارزیابی روانشناختی کمککننده است.
نظریه دلبستگی چیست و چه تاثیری بر روابط عاطفی دارد؟
بدون دیدگاه
بدون دیدگاه

