به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، زیارت امام حسین (ع) با پای پیاده مورد سفارش بسیاری قرار گرفته و امام صادق می‌فرمایند هر که پیاده به زیارت او رود هر گامی که بردارد و بگذارد ثواب آزاد کردن بنده ای از اولاد اسماعیل را دارد و در روایت دیگری نیز می‌فرمایند هر که پیاده به زیارت قبر امام رود، خداوند متعال به عدد هر گام برای او هزار حسنه می‌نویسد و هزار گناه را از او محو می‌کند و روایات در این باب بسیارند.
بنابر روایت مهر، آیت الله سید شهاب الدین مرعشی نجفی متولد ۱۳۱۵قمری /۱۲۷۶ شمسی و متوفی ۱۴۱۱ قمری / ۱۳۶۹ شمسی از مراجع عظام تقلید شیعه است. ایشان از شاگردان شیخ عبدالکریم حائری و آقا ضیا عراقی بود و نیز از درس سید علی قاضی سید احمد کربلایی و میرزا جواد ملکی تبریزی بهره برد.
آیت الله مرعشی نجفی کتابخانه ای را در قم تأسیس کرد که امروزه از لحاظ تعداد و کیفیت نسخه‌های خطی کهن اسلامی، نخستین کتابخانه ایران و سومین کتابخانه جهان اسلام به شمار می‌رود.
علاوه بر این، مدرسه‌های مرعشیه شهابیه مهدیه و مؤمنیه را در قم تأسیس کرد. ایشان در طول زندگی خود موفق به تألیف بیش از ۱۵۰ کتاب و رساله شد که برای نوشتن برخی از آنها به شهرها و کشورهای مختلفی سفر کرد و با دانشمندان ادیان مختلف به گفتگو نشست.
ایشان به سامرا کاظمین، بغداد، کربلا، حله، موصل العماره، کوت، بصره، کوفه، مسیب، دجیل، زبیر و… سفر کرد و در سفری که به هندوستان داشت در بمبئی با مشاهیر مذاهب بودایی ملاقات کرد. او مکاتبات متعددی با علامه شیخ طنطاوی جوهری، مصری رئیس جمعیت اخوت اسلامی مصر داشته است و کتاب ریاض السالکین فی شرح صحیفه سید الساجدین» را به او هدیه کرده است.
ایشان در سال ۱۳۴۲ قمری از نجف به ایران مهاجرت کرد و به کرمانشاه همدان، زنجان، تبریز مشهد و تهران رفت و چند ماهی از اساتیدری بهره برد وی در ۷ شعبان ۱۳۴۳ وارد قم شد و به درخواست شیخ عبدالکریم حائری در این شهر ساکن و مشغول به تدریس شد. پس از رحلت آیت الله بروجردی، سید شهاب الدین مرعشی نجفی به عنوان یکی از مراجع مطرح شد.
آیت الله مرعشی نجفی نسبت به زیارت پیاده سیدالشهداء (ع) اهتمام ویژه ای داشت. مرحوم آیت الله سید عادل علوی از اساتید عراقی مقیم قم می‌گوید: «روزی آیت الله مرعشی نجفی برایم تعریف می‌کرد که زمانی که در نجف حضور داشت بیش از ۲۵ بار با پای پیاده به زیارت امام حسین مشرف شد و در این مسیر ۱۰ نفر از طلاب علم همراه او بودند که در میان آنها، سید محسن حکیم، سید محمود شاهرودی و سید ابوالقاسم خویی حضور داشتند؛ و می‌گفتند همه ما از مراجع تقلید و فقها و مجتهدین شدیم. کارهای این سفر معنوی بین ما تقسیم می‌شد و سهم من و یکی دیگر از همراهان این بود که در هر منزل به هر زحمتی که باشد، برای برادران آب بیاوریم. یکی غذا می پخت و دیگری چای درست می‌کرد و بنابراین هر کدام از ما وظیفه خاصی در سفر داشتیم جز آقای شاهرودی که می‌گفت: من باید دل شما را در طول مسیر شاد کنم و سختی‌های راه را برایتان آسان نمایم.»
