هفت صبح: پرونده قتل مرد میانسالی به نام احمد، دو سال قبل با اعلام موضوع از سوی امدادگران اورژانس در دستور کار مأموران جنایی قرار گرفت. به این ترتیب، کارآگاهان پلیس و بازپرس ویژه قتل برای رسیدگی به موضوع، بالای سر جسد احمد در خانه‌اش واقع در یکی از محله‌های ورامین حاضر شدند.
تحقیقات جنایی به‌سرعت آغاز شد و مشخص شد احمد ساعتی قبل، در جریان درگیری با یکی از همسایه‌های خود، مورد اصابت ضربه چاقو قرار گرفته است. خانواده‌اش بلافاصله موضوع را به اورژانس اطلاع دادند، اما زمانی که امدادگران اورژانس بالای سر احمد حاضر شدند، او جان خود را از دست داده بود.
با اطلاعاتی که خانواده احمد در اختیار مأموران جنایی قرار دادند، همسایه او که پسر جوانی به نام میلاد بود، شناسایی شد و در همان شب جنایت دستگیر شد. میلاد در برخورد اولیه با مأموران جنایی، ماجرای درگیری منجر به جنایت را شرح داد.
او گفت: «دو روز قبل از حادثه، وقتی به خانه آمدم، دیدم صورت مادرم زخمی و بدنش کبود است. وقتی علت را از او پرسیدم، گفت که در حیاط زمین خورده است. من هم حرفش را باور کردم؛ اما ظهر روز حادثه به من گفت که ماجرا چیز دیگری بوده و پسر همسایه او را به‌شدت کتک زده و زخمی کرده است. به مادرم گفتم: چرا راستش را به من نگفتی؟ گفت: به این دلیل که می‌ترسیدم عصبانی شوی و کاری دستمان بدهی که پشیمانی به بار بیاورد.»
او در ادامه گفت: «پسر احمد از مدتی قبل با خانواده ما دعوا و درگیری داشت. مادر من از روی دلسوزی و ترحم به گربه‌های خیابانی غذا می‌داد و او می‌گفت این کار مادرت باعث شده در کوچه ما گربه‌های زیادی تردد کنند و رفت‌وآمد آنها باعث سلب آسایش شود. من به او می‌گفتم که گربه‌های خیابانی به کسی کاری ندارند؛ اما او می‌گفت زیاد شدن تعداد آنها باعث شده گربه‌ها وارد حیاط خانه‌شان شوند و سر و صدایشان باعث اذیت و آزار شود.
چند بار بابت این موضوع به ما اعتراض کرده بود و من هر بار همین موضوع را برای او توضیح می‌دادم و می‌گفتم مادرم از روی مهربانی و دلسوزی به گربه‌ها غذا می‌دهد و این کار باعث آزار کسی نمی‌شود. او هر بار به خانه ما می‌آمد و یک بار هم می‌گفت غذاهایی که مادرت در خیابان می‌ریزد، کوچه را کثیف می‌کند. به همین بهانه، بارها با ما درگیر شده بود.»
او در ادامه درباره روز حادثه گفت: «آن روز وقتی فهمیدم پسر احمد مادرم را کتک زده، خونم به جوش آمده بود. از مادرم ماجرا را پرسیدم و او گفت دو روز پیش، بار دیگر پسر احمد جلوی او را در کوچه گرفته و دعوا و دادوبیداد راه انداخته بود. به مادرم گفته بود حق نداری به گربه‌ها غذا بدهی و مادرم هم گفته بود این موضوع به تو هیچ ربطی ندارد.
مادرم می‌گفت وقتی درگیری لفظی ما تمام شد و وارد حیاط خانه شدم، در را محکم بستم؛ اما چند دقیقه بعد صدای مهیبی شنیدم. پسر احمد با وانت نیسان دنده‌عقب گرفته و به در خانه ما کوبیده بود. او در را شکسته، وارد خانه شده و مادرم را کتک زده بود.
وقتی مادرم این موضوع را تعریف کرد، بی‌درنگ به سمت خانه احمد رفتم. مادرم فریاد می‌زد و التماس می‌کرد. می‌گفت: میلاد، کاری نکنی که باعث یک عمر پشیمانی من و پدرت شود؛ اما من انگار اصلاً حرف‌های او را نمی‌شنیدم.
در خانه آنها را زدم و وقتی در باز شد، با عصبانیت وارد خانه شدم. احمد با چاقو به طرف من آمد تا مانع ورودم شود. من که از شدت خشم از خود بی‌خود شده بودم، چاقو را درآوردم و ضربه‌ای به او زدم تا از سر راهم کنار برود. فکر نمی‌کردم همان ضربه باعث قتل او شود.»
با اظهارات صریح متهم، تحقیقات در پرونده تکمیل شد و پس از صدور کیفرخواست، متهم برای دفاع از خود به شعبه دهم دادگاه کیفری یک استان تهران منتقل شد. اما پیش از آن، خانواده میلاد موفق شدند اولیای دم را به بخشش و گذشت از قصاص راضی کنند.
به این ترتیب، در جلسه رسیدگی، متهم به لحاظ جنبه عمومی جرم پای میز محاکمه ایستاد و گفت: «من قصد کشتن احمد را نداشتم و به دلیل خشمی که از پسر او داشتم، وارد خانه‌شان شدم. همه‌چیز در چند ثانیه اتفاق افتاد و من نمی‌خواستم دستم به خون احمد آلوده شود.»
قضات دادگاه پس از شنیدن دفاعیات متهم و بررسی مستندات موجود در پرونده، اعلام کردند که پس از تکمیل مستندات مربوط به اعلام گذشت اولیای دم از قصاص، رأی قطعی صادر خواهد شد.
