به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، فواد ایزدی در یادداشتی نوشت:
“۴۸۰ سال پیش از میلاد، سپاهیان خشایارشا به آتن رسیدند و پرستشگاه‌های آن را به آتش کشیدند. تا آن زمان، بیشتر آتنی‌ها با کشتی از شهر گریخته و به جزیره‌ای در نزدیکی پناه برده بودند. اما عده‌ای اندک حاضر نشدند خانه و شهر خود را ترک کنند. بنابراین، در دژ سنگی آکروپولیس سنگر گرفتند تا در مقاومتی شگفت‌انگیز، با آخرین ایستادگی خود بجنگند؛ سنگ‌های عظیم را از فراز صخره‌ها بر سر مهاجمان ایرانی فرو می‌ریختند و بزرگ‌ترین امپراتوری عصر خود را روزها در پشت دروازه‌های آتن متوقف نگه داشتند.سرانجام، بر آنان غلبه شد. ایرانیان معابد را غارت کردند، زیارتگاه‌ها را به آتش کشیدند و آکروپولیس را با خاک یکسان کردند. اما هنگامی که آتنی‌ها بازگشتند، بقایای درهم‌شکسته آکروپولیس قدیم را گرد آوردند و آن‌ها را در همان تپه‌ای که آکروپولیس بر فرازش قرار داشت، به خاک سپردند و چند دهه بعد، در دوران پریکلس، پارتنون را بر فراز آن برپا کردند…و امروز، ما خود را بر سر یک دوراهی می‌یابیم؛ زیرا دهه آینده و تصمیم‌هایی که می‌گیریم، سرنوشت قرن آینده را رقم خواهد زد.
مسیری که انتخاب می‌کنیم تعیین خواهد کرد که آیا غرب جایگاه خود را در رأس جهان حفظ خواهد کرد، یا خود را به آینده‌ای از فرسودگی، سرسپردگی و افول تسلیم خواهد کرد. یا همین حالا انتخاب می‌کنیم که دست به عمل بزنیم، یا در نهایت امکان انتخاب برای اقدام را به‌کلی از دست خواهیم داد.ایالات متحده در دوران ریاست‌جمهوری ترامپ انتخاب خود را کرده است. ما پیگیری بی‌پروای قدرت ملی را برگزیده‌ایم.
اکنون، یونانیان باستان، با وجود همه آرمان‌های والایی که داشتند، ساده‌لوح نبودند. آنان می‌دانستند که ملت‌ها منافع دارند. می‌دانستند که کشورداری مستلزم دوراندیشی و دیپلماسی است؛ اما در عین حال می‌دانستند که کشورداری مستلزم توانایی به‌کارگیری زور نیز هست، آن‌گاه که دوراندیشی و دیپلماسی به نتیجه نمی‌رسند. آنان می‌دانستند که قدرت صرفاً به داشتن ابزار دفاع از خود نیاز ندارد؛ بلکه مستلزم این اعتبار نیز هست که دیگران بدانند شما آمادگی استفاده از آن ابزار را دارید…”
