خبرآنلاین در گزارشی به تشکیل نیروی دریایی سپاه پاسداران پرداخته است.
در بخشی از این گزارش آمده: اگرچه قایقهای تندرو بعدها به یکی از شناختهشدهترین نمادهای توان دریایی سپاه تبدیل شدند، ریشه اهمیت آنها را باید در مسئلهای ساده جستوجو کرد: سپاه چگونه میتوانست در خلیج فارس با نیرویی مجهزتر و دارای ناوگان بزرگتر مقابله کند؟
تجربه جنگ در هور و اروند، پیش از تشکیل رسمی نیروی دریایی سپاه، اهمیت قایق، سرعت، تحرک و غافلگیری را به نیروهای ایرانی آموخته بود. در خلیج فارس این تجربه شکل تازهای پیدا کرد. قایق کوچک در برابر ناو جنگی از نظر قدرت آتش و حفاظت قابل مقایسه نبود، اما میتوانست سریع حرکت کند، در تعداد زیاد به کار گرفته شود و با استفاده از جغرافیای خلیج فارس، جزایر و نزدیکی خطوط کشتیرانی به ساحل، شیوه متفاوتی از نبرد را شکل دهد.
به تدریج قایق تندرو از یک وسیله حملونقل به بخشی از یک مفهوم عملیاتی تبدیل شد؛ مفهومی که بعدها در ادبیات نظامی با عنوان جنگ نامتقارن شناخته شد. این الگو البته فقط به قایق محدود نماند و موشکهای ضدکشتی، سامانههای ساحلی، مینهای دریایی و ابزارهای شناسایی را نیز دربر گرفت.
درگیریهای خلیج فارس در سالهای ۱۳۶۶ و ۱۳۶۷، از رویارویی با نیروهای آمریکایی تا عملیات آخوندک، این تجربه را وارد مرحلهای متفاوت کرد؛ مرحلهای که در آن، خلیج فارس به یکی از اصلیترین عرصههای آزمون توان دریایی سپاه تبدیل شد.
۲۹۲۹
