در دل جزیره ساردینیا در ایتالیا، سازهای سنگی ایستاده که قدمت آن به هزاران سال پیش بازمیگردد؛ سو نوراکسی دی بارومینی، یکی از شگفتانگیزترین یادگارهای معماری پیشاتاریخی اروپا.
ریشههای این مجموعه به هزاره دوم پیش از میلاد و عصر برنز میرسد؛ زمانی که مردمان ساردینیا برجهایی عظیم از سنگ میساختند که به «نوراغه» شهرت دارند. سو نوراکسی در ابتدا یک برج مرکزی بوده، اما در گذر زمان گسترش پیدا کرده و به مجموعهای پیچیده از برجها، دیوارها و فضاهای مسکونی تبدیل شده است.
نکته حیرتانگیز، شیوه ساخت آن است: بخشهای مختلف بنا با سنگهایی ساخته شدهاند که بدون استفاده از ملات روی یکدیگر قرار گرفتهاند. برج مرکزی نیز در گذشته بیش از ۱۸ متر ارتفاع داشته است. این مجموعه تنها یک بنای دفاعی باستانی نیست؛ بلکه تصویری از توانایی مهندسی و سازمان اجتماعی مردمانی است که هزاران سال پیش در ساردینیا زندگی میکردند.
سو نوراکسی در سال ۱۹۹۷ در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شد و امروز یکی از مهمترین شواهد معماری نوراغهای در جهان به شمار میرود؛ بنایی که هنوز بخشی از رازهای گذشته ساردینیا را در میان سنگهایش حفظ کرده است.
لینک پیشنهادی
