به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، امیرالمؤمنین(ع) در روایتی، از اهتمام ویژه پیامبر اکرم(ص) به نماز سخن گفته و میفرمایند: هنگامی که وقت نماز فرا میرسید، رسول خدا(ص) هیچ چیز، حتی خانواده و نزدیکانش را بر نماز مقدم نمیکرد.
در کتاب «تنبیه الخواطر» از امیرالمؤمنین علی(ع) نقل شده است:
«کَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّی اللَّهُ عَلَیْهِ وَآلِهِ لَا یُؤْثِرُ عَلَی الصَّلَاهِ عَشَاءً وَلَا غَیْرَهُ، وَکَانَ إِذَا دَخَلَ وَقْتُهَا کَأَنَّهُ لَا یَعْرِفُ أَهْلًا وَلَا حَمِیمًا.»
ترجمه:
رسول خدا(ص) شام و غیر شام را بر نماز مقدم نمیداشت و زمانی که وقت نماز فرا میرسید، گویی نه خانوادهای میشناخت و نه دوست و رفیق شفیقی.
این روایت نشان میدهد که نماز در زندگی پیامبر اکرم(ص) از چنان اهمیت و اولویتی برخوردار بود که با رسیدن وقت آن، سایر امور کنار میرفتند و توجه حضرت به نماز معطوف میشد.
منبع: تنبیه الخواطر، ج ۲، ص ۷۸.
