به نظر میرسد اقدام بعدی خزانهداری ایالات متحده، برخلاف تصور عموم، کاهش نرخ بهره نخواهد بود. در عوض، کانون توجه بازارهای مالی جهانی به سمت یک حساب جاری ۹۶۷ میلیارد دلاری معطوف شده است؛ ذخیرهای عظیم که میتواند محرک بزرگی برای قیمت طلا و نقره باشد.
به گزارش وبسایت گلدسیلور (goldsilver.com)، حساب جاری دولت آمریکا تنها در یک روز با واریز ۳۳.۶ میلیارد دلار مواجه شد. اکنون اسکات بسنت (Scott Bessent)، وزیر خزانهداری آمریکا، در نظر دارد بخشی از این موجودیِ نزدیک به ۹۶۷ میلیارد دلاری را خرج کند. او قصد دارد با این پول اقدامی را انجام دهد که هیچیک از تصمیمات فدرال رزرو در مورد نرخ بهره بهتنهایی قادر به انجامش نیستند: بازخرید اوراق قرضه دولتی بدون قرض کردن حتی یک دلار جدید.
حساب عمومی خزانهداری چیست و چرا برای طلا اهمیت دارد؟
حساب عمومی خزانهداری آمریکا یا به اختصار TGA، حساب عملیاتی دولت فدرال نزد فدرال رزرو است. این حساب در واقع همان جایی است که درآمدهای مالیاتی پیش از خرج شدن توسط دولت، در آن ذخیره میشوند. گزارش روزانه خزانهداری نشان میدهد که موجودی این حساب در ۲۴ اوت با رقم ۹۶۶.۸ میلیارد دلار بسته شده که نشاندهنده رشد ۳۳.۶ میلیارد دلاری تنها در یک روز معاملاتی است. مالیاتهای تکلیفی حقوق و دستمزد حدود ۲۵.۱ میلیارد دلار و عوارض گمرکی ۱۷.۷ میلیارد دلار به این موجودی اضافه کردهاند.
دو مقام ارشد خزانهداری در گفتگو با شبکه سیانبیسی (CNBC) اعلام کردند که این حساب گزینه اصلی برای تأمین مالی برنامه بازخرید اوراق قرضه است؛ برنامهای که خزانهداری پیشتر آن را معرفی کرده بود. بر اساس این طرح، سقف عملیات بازخرید اوراق بلندمدت خزانهداری دو برابر شده و از ۲ میلیارد دلار به حداقل ۴ میلیارد دلار در هر عملیات افزایش مییابد. این تغییرات ساختاری قرار است از ۹ سپتامبر اجرایی شوند.
در بازارهای جهانی، قیمت طلا در محدوده ۴,۵۹۲ دلار در هر اونس و بدون تغییرات گسترده معامله میشود، در حالی که نقره با رشد ۱.۷ درصدی نسبت به نرخ بازگشایی، به ۷۰.۴۲ دلار رسیده است. با این حال، نوسانات روزانه قیمتها داستان اصلی بازار نیست؛ داستان واقعی درباره دارایی انباشتهشده در حساب بانکی واشنگتن و دلیلی است که مقامات را به فکر کاهش موجودی آن انداخته است.
چرا منبع تأمین مالی این طرح برای بازارها حیاتی است؟
تمایز مهمی در این میان وجود دارد که در هیاهوی اخبار روزهای گذشته نادیده گرفته شد. دو روش کاملاً متفاوت برای تأمین مالی برنامه بازخرید اوراق قرضه وجود دارد که پیامدهای متفاوتی برای بازارها به همراه دارند:
- روش اول: خزانهداری میتواند برای تامین نقدینگی، بدهیهای کوتاهمدت جدیدی منتشر کند. این کار مشابه باز کردن یک خط اعتباری جدید برای پرداخت بدهیهای قدیمی است؛ فرضیهای که اکثر معاملهگران بازار اوراق قرضه در ابتدا تصور میکردند.
- روش دوم: خزانهداری میتواند از پول نقدی استفاده کند که پیش از این از طریق مالیاتها جمعآوری کرده است. این پول در حسابی راکد انباشته شده که موجودی آن اکنون تقریباً دو برابر سطح استاندارد دوران بایدن (یعنی ۵۵۰ تا ۶۰۰ میلیارد دلار) است.
انتخاب مسیر دوم از نظر مکانیسم بازار اهمیت بسیار بیشتری دارد؛ زیرا حساب عمومی خزانهداری در فدرال رزرو نگهداری میشود. وقتی خزانهداری برای خرید اوراق قرضه از این موجودی برداشت میکند، پول نقد مجدداً به سیستم بانکی تزریق میشود. این حرکت تا حد زیادی اثری مشابه با سیاستهای تزریق نقدینگی فدرال رزرو دارد، با این تفاوت که در آن لحظه نیازی به فروش حتی یک برگ اوراق قرضه جدید نیست. این کار درست مانند تسویه بدهی کارت اعتباری با موجودی حساب جاری است، به جای اینکه بدهی را به یک کارت اعتباری جدید منتقل کنید.
تحلیلگران برجسته درباره این تصمیم جنجالی چه میگویند؟
مایکل هسو (Michael Hsueh)، تحلیلگر دویچه بانک (Deutsche Bank)، در یادداشتی به مشتریان خود اعلام کرد:
این تغییر سیاست خزانهداری، دیدگاه صعودی برای طلا را تقویت میکند و پتانسیل این را دارد که قیمت طلا را به بالاتر از هدف ۴,۸۰۰ دلاری ما سوق دهد.
همچنین بانو باوجا (Bhanu Baweja)، استراتژیست ارشد بانک یوبیاس (UBS)، این اقدام را سیگنالی بسیار مهم ارزیابی کرد و اظهار داشت:
دلار آمریکا، و نه طلا، هزینه مدیریت نرخ استقراض واشنگتن را پرداخت خواهد کرد.
با این حال، همه کارشناسان نسبت به کارآمدی این طرح خوشبین نیستند. بلیک گوین (Blake Gwinn) از موسسه آربیسی کپیتال مارکتس (RBC Capital Markets)، ایده استفاده از این حساب را بسیار سرهمبندیشده و بیبرنامه توصیف کرد. او در گفتگو با بلومبرگ اظهار داشت که شانس بسیار کمی برای استفاده از این حساب در مقیاس بزرگ و معنادار میبیند. مقامات خزانهداری نیز در پاسخ به سوالات سیانبیسی، از ارائه آمار دقیق یا جدول زمانی خودداری کرده و تنها به این نکته بسنده کردند که این گزینه روی میز است.
فاصله میان یک «اهرم قدرتمند جدید» تا «ادعایی توخالی»، موضوعی است که باید با دقت بررسی شود. بازدهی اوراق قرضه ۳۰ ساله خزانهداری در برههای به بالای ۵.۳ درصد (بالاترین سطح از سال ۲۰۰۷) رسیده بود. هرچند این بازدهی پس از اعلام خبر اولیه بازخرید اوراق کمی کاهش یافته و به ۵.۱۹ درصد رسیده، اما همچنان در سطوح بالایی قرار دارد. اقدامات خزانهداری در تاریخ ۹ سپتامبر، اولین آزمون واقعی برای سنجش میزان جدیت مقامات در آرام کردن بازار اوراق قرضه خواهد بود.
پشت پرده تصمیم؛ نشانه قدرت یا درماندگی سیستم مالی آمریکا؟
در بازار اوراق قرضهای که بیش از ۳۱ تریلیون دلار اوراق بهادار در گردش دارد، یک حساب ۹۶۷ میلیارد دلاری بهتنهایی نمیتواند تغییرات شگرفی ایجاد کند. داستان عمیقتر این است که دولت ایالات متحده اکنون هزینههای استقراض خود را همانند یک خانواده مقروض اداره میکند که سقف کارتهای اعتباری خود را پر کرده است؛ یعنی انتقال پول از یک جیب به جیب دیگر برای پرداخت بدهیها، به جای اینکه کل بدهی خود را کاهش دهد.
توسل خزانهداری به درآمدهای مالیاتی به جای انتشار بدهی جدید برای دفاع از بازار اوراق قرضه، نشانه قدرت نیست. این اقدام نشان میدهد که مقامات از واکنش بازار به عرضه بیشتر اوراق قرضه، آن هم در شرایطی که تقویم فروش به شدت تحت فشار است، واهمه دارند. این یک نشانه جدی از کاهش اعتماد مالی به سیستم است، پیامی که این بار نه از فدرال رزرو، بلکه از ساختمان خزانهداری صادر میشود.
برای پساندازکنندگانی که بیرون از بازار اوراق قرضه ایستادهاند، درس اصلی این نیست که کدام اهرم در مرحله بعدی کشیده میشود؛ بلکه درس واقعی این است که ثبات یک ارز اکنون به تصمیمات سلیقهای مقامات برای تخلیه حسابهای مختلف بستگی دارد، نه به یک فرآیند قانونمند و شفاف که به خودی خود کار کند. این رفتارهای سلیقهای دقیقاً همان ریسکی است که داراییهای فیزیکی مانند طلا و نقره کاملاً خارج از قلمرو آن قرار دارند.
سرمایهگذاران در گام بعدی باید چه نکاتی را زیر نظر بگیرند؟
تاریخ ۹ سپتامبر مشخص خواهد کرد که آیا این طرح تنها یک مانور کلامی بوده یا اقدامی عملی در کار است. در این تاریخ، نخستین عملیات بازخرید با حجم دو برابر شده اجرایی خواهد شد. باید دید آیا خزانهداری در بیانیههای رسمی خود به طور صریح از حساب عمومی خزانهداری (TGA) به عنوان منبع تأمین مالی نام میبرد، یا طبق پیشبینی برخی کارشناسان به همان روش سنتی انتشار اسناد خزانه کوتاهمدت متوسل میشود.
در هر صورت، عکسالعمل بازدهی اوراق قرضه ۳۰ ساله در روزهای پیرامون این عملیات، کارایی واقعی این مکانیسم را بسیار بهتر از نوسانات روزانه بازار طلا و نقره نشان خواهد داد.
جمعبندی
تلاش خزانهداری آمریکا برای استفاده از حساب جاری خود جهت خرید اوراق قرضه، بیش از آنکه یک مانور اقتصادی قدرتمند باشد، هشداری جدی درباره ساختار بدهیهای این کشور است. در شرایطی که سیاستهای پولی سنتی کارایی خود را از دست میدهند، پناه بردن به راهکارهای موقت نظیر مدیریت موجودی حسابهای راکد، ریسکهای سیستمی دلار را افزایش میدهد. برای حفظ ارزش داراییها در چنین شرایط بیثباتی، تکیه بر داراییهای سخت و فیزیکی مانند طلا و نقره که مستقل از تصمیمات سلیقهای سیاستمداران ارزشگذاری میشوند، منطقیترین استراتژی خواهد بود.
