ورزشگاه سن‌سیرو، یکی از نمادهای ماندگار معماری ورزشی ایتالیا، پس از دهه‌ها میزبانی از لحظات فراموش‌نشدنی فوتبال جهان، حالا در آستانه واگذاری جای خود به سازه‌ای مدرن و متفاوت قرار گرفته است.
آث میلان و اینترمیلان در ۲۹ اکتبر ۲۰۲۶ از طرح ورزشگاه مشترک جدید خود با نام «جنرالی» رونمایی کردند؛ پروژه‌ای که قرار است فصل تازه‌ای در تاریخ فوتبال و معماری شهر میلان رقم بزند. این ورزشگاه با ظرفیت تقریبی ۷۱ هزار و ۵۰۰ نفر، حاصل همکاری دو استودیوی مطرح معماری، فاستر و شرکا به رهبری نورمن فاستر و استودیوی آمریکایی مانیکا به سرپرستی دیوید مانیکاست.
آنچه در نگاه نخست، ورزشگاه جنرالی را از بسیاری از استادیوم‌های معاصر متمایز می‌کند، زبان معماری خاص نمای آن است. قاب‌های بتنی ضربدری که با الهام از ریتم عمودی کلیسای جامع میلان و سنت مهندسی ایتالیا طراحی شده‌اند، از رواق‌های پیرامونی آغاز می‌شوند و تا بام دوخمیده مجموعه امتداد پیدا می‌کنند.
ورودی‌های لوزی‌شکل، مسیرهای حرکتی با چشم‌اندازهای شهری و رواق‌هایی با امکان تهویه طبیعی نیز در شکل‌گیری تجربه فضایی این مجموعه نقش دارند.
در فضای داخلی، دو طبقه پیوسته جایگاه تماشاگران، زمین فوتبال را در بر می‌گیرند. شیب جایگاه‌های پشت دروازه تا ۳۷ درجه در نظر گرفته شده تا فاصله تماشاگران از زمین کاهش پیدا کند و شور و هیجان مسابقات در تمام فضای ورزشگاه جریان داشته باشد.
طراحی آکوستیکی بام و سکوها نیز از ویژگی‌های قابل‌توجه پروژه است؛ رویکردی که با هدف تقویت صدای هواداران در فضای داخلی و کنترل انتشار آلودگی صوتی در محله‌های اطراف دنبال می‌شود. استفاده از فناوری تولید برق خورشیدی در بام نیز وجه دیگری از نگاه پایدار این طرح را نشان می‌دهد.
البته پروژه جنرالی تنها به ساخت یک ورزشگاه محدود نیست؛ بلکه بخشی از طرح گسترده بازآفرینی شهری به مساحت ۲۸۱ هزار مترمربع است که فضاهای سبز، عرصه‌های عمومی، مراکز خرید و امکانات تفریحی را در بر می‌گیرد. بر اساس برنامه‌ریزی اولیه، عملیات ساخت در سال ۲۰۲۸ آغاز می‌شود و نخستین مسابقه در فصل ۲۰۳۱ تا ۲۰۳۲ برگزار خواهد شد. با این حال، تحقق این زمان‌بندی همچنان به تکمیل طراحی و دریافت مجوزهای لازم وابسته است. در صورت اجرای نهایی پروژه، سن‌سیرو نیز به‌عنوان بخشی از میراث معماری و ورزشی میلان، با پایانی بحث‌برانگیز روبه‌رو خواهد شد.
لینک پیشنهادی
