به گزارش تابناک؛ وقتی صحبت از آلفا رومئو میشود، کمتر کسی به یک کراساوور خانوادگی فکر میکند. این برند ایتالیایی طی دهههای گذشته بیشتر با خودروهای اسپرت، طراحیهای اغواکننده و فرمانپذیری مثالزدنی شناخته شده است. اما تغییر سلیقه بازار، حتی خودروسازان سنتی را نیز مجبور کرده تا وارد دنیای شاسیبلندها شوند. توناله حاصل همین تغییر است؛ خودرویی که اگرچه برای رقابت در محبوبترین کلاس بازار ساخته شده، اما تلاش کرده شخصیت خاص آلفا رومئو را نیز با خود حفظ کند.
اولین چیزی که در مواجهه با توناله جلب توجه میکند، طراحی آن است. برخلاف بسیاری از رقبای آلمانی که به سمت خطوط خشک و ساده حرکت کردهاند، توناله همان حس و حال خودروهای ایتالیایی را حفظ کرده است. جلوپنجره مثلثی معروف آلفا رومئو، چراغهای باریک سهتکه، خطوط عضلانی روی گلگیرها و رینگهای پنجدایرهای باعث شده این خودرو حتی در میان شلوغترین خیابانها نیز کاملاً متمایز باشد.
نکته جالب اینجاست که نسخه تولیدی توناله تفاوت چندانی با نمونه مفهومی آن ندارد؛ اتفاقی که در صنعت خودرو کمتر دیده میشود. معمولاً خودروسازان پس از رونمایی از یک کانسپت جذاب، در نسخه تولیدی بخش زیادی از آن زیبایی را قربانی هزینههای تولید میکنند، اما آلفا رومئو تا حد زیادی به طراحی اولیه وفادار مانده است.
ورود به کابین نیز نشان میدهد ایتالیاییها بالاخره تصمیم گرفتهاند میان زیبایی و کاربردپذیری تعادل برقرار کنند. فضای داخلی نسبت به محصولات قدیمی آلفا رومئو بسیار مدرنتر شده و نمایشگر دیجیتال پشت فرمان، مانیتور مرکزی، کیفیت مناسب متریال و طراحی ارگونومیک، محیطی لوکس و دلنشین را ایجاد کردهاند.
البته برخلاف بسیاری از خودروهای امروزی، در توناله هنوز هم راننده مهمترین عنصر کابین محسوب میشود. تقریباً همه چیز به سمت راننده متمایل شده و احساس نشستن پشت فرمان یک خودروی اسپرت را منتقل میکند. حتی فرم غربیلک فرمان و نحوه قرارگیری دکمهها نیز این موضوع را به خوبی نشان میدهد.
اما جذابیت اصلی توناله زمانی آغاز میشود که خودرو حرکت میکند. فرمان دقیق، واکنش سریع شاسی و تعادل مناسب خودرو در پیچها باعث شده این کراساوور بیش از آنکه شبیه یک خودروی خانوادگی باشد، یادآور هاچبکهای اسپرت اروپایی باشد. شاید قدرت موتور آن در مقایسه با برخی رقبا خارقالعاده نباشد، اما هماهنگی میان فرمان، سیستم تعلیق و شاسی باعث شده رانندگی با آن لذتبخشتر از چیزی باشد که از یک کراساوور انتظار دارید.
البته توناله بینقص نیست. سیستم انتقال قدرت هیبریدی در برخی شرایط عملکردی نهچندان روان دارد و گاهی هنگام جابهجایی میان موتور بنزینی و موتور برقی، کمی تأخیر احساس میشود. همچنین نسخههای مجهز به رینگهای بزرگ، سواری نسبتاً خشکی دارند و اگر اولویت اصلی خریدار، راحتی مطلق باشد، احتمالاً برخی رقبا انتخاب مناسبتری خواهند بود.
با این حال، فلسفه ساخت توناله هیچوقت رقابت مستقیم با خودروهایی مانند مرسدس GLA یا آئودی Q۳ نبوده است. این خودرو برای کسانی ساخته شده که علاوه بر امکانات و کیفیت، به دنبال شخصیت نیز هستند. کسانی که دوست دارند هنگام خروج از خودرو، چند ثانیه بایستند و دوباره به ماشین خود نگاه کنند.
توناله در واقع آغاز فصل جدیدی برای آلفا رومئو محسوب میشود. این خودرو نخستین قدم جدی برند ایتالیایی برای ورود به دنیای قوای محرکه هیبریدی و در ادامه خودروهای تمام برقی است؛ بنابراین علاوه بر آنکه باید انتظارات مشتریان قدیمی آلفا رومئو را برآورده میکرد، وظیفه داشت آینده این برند را نیز ترسیم کند.
در بازاری که بسیاری از خودروها بیش از اندازه شبیه هم شدهاند، توناله هنوز شخصیت مستقلی دارد. شاید از نظر کیفیت مونتاژ یا امکانات رفاهی، برخی رقبا امتیاز بیشتری کسب کنند، اما کمتر خودرویی در این کلاس پیدا میشود که بتواند همان حس و حال محصولات اصیل ایتالیایی را به راننده منتقل کند.
شاید به همین دلیل است که توناله بیش از آنکه با منطق خریداری شود، با احساس انتخاب میشود. این خودرو برای کسانی ساخته شده که رانندگی را صرفاً وسیلهای برای رسیدن از نقطه «الف» به «ب» نمیدانند. برای کسانی که هنوز هم معتقدند خودرو باید شخصیت داشته باشد، باید لبخند روی صورت راننده بیاورد و هر بار که استارت میخورد، هیجان ایجاد کند.
توناله را نمیتوان صرفاً با اعداد و ارقام قضاوت کرد. این خودرو شاید سریعترین، جادارترین یا اقتصادیترین کراساوور بازار نباشد، اما یکی از معدود محصولاتی است که هنوز روح رانندگی را حفظ کرده است. آلفا رومئو با توناله نشان داده حتی در عصر خودروهای برقی و نمایشگرهای غولپیکر نیز میتوان محصولی ساخت که قبل از هر چیز، احساسات راننده را هدف قرار دهد؛ ویژگیای که این روزها بیش از هر زمان دیگری کمیاب شده است.
