برترینها: اظهارات جنجالی محمدجعفر قائمپناه درباره کنار گذاشتن غنیسازی در صورت اطلاع از احتمال ترور رهبر، با واکنشهای مختلفی روبهرو شد؛ حالا انصافنیوز به این صحبتها واکنش نشان داده که در ادامه میخوانید:
در این رابطه بخوانید: اظهارات جنجالی قائمپناه درباره غنیسازی و رهبر ایران
انصاف نیوز نوشت: محمدجعفر قائمپناه، معاون اجرایی رئیسجمهور، در اظهاراتی درباره جنگ و غنیسازی گفت: «من اگر بودم و میدانستم آمریکا میخواهد رهبرمان را شهید کند، دست از غنیسازی برمیداشتم.» او در ادامه، این موضع را ناشی از نگاه عقلانی به هزینههای تصمیمگیری دانست و تأکید کرد که باید کاری کرد ایران پایدار بماند و برای رسیدن به یک هدف، هزینهای بیشتر از ضرورت پرداخت نشود.
تأکید رهبر شهید بر حفظ عزت در سیاست خارجی، در کنار تأکیدات ایشان بر رعایت حکمت و مصلحت معنا دارد. در این چارچوب، عزت به معنای بیتوجهی به هزینهها و شرایط کشور نیست؛ بلکه تصمیمگیری در سیاست خارجی باید بهگونهای باشد که ضمن حفظ منافع و استقلال کشور، از تحمیل هزینههای غیرضروری نیز جلوگیری شود.
مبنای سخن آقای قائمپناه نیز بر همین اساس استوار است؛ اینکه در تصمیم گیریهای مرتبط با سیاست خارجی و مسائل امنیتی، باید حکمت و مصلحت را برای عزتآفرینی و حفظ منافع کشور در نظر گرفت. بنابراین، نمیتوان صرفاً یک جمله از سخنان او را جدا کرد و بدون توجه به استدلالی که پس از آن مطرح کرده، درباره کل موضع او قضاوت کرد.
قائمپناه در همان اظهارات، عقلانیت را در این دانسته که کاری را که میتوان با کمترین هزینه به دست آورد، با هزینه بیشتر دنبال نکرد.
این رویکرد در نگاه رهبر شهید به سیاست خارجی نیز سابقه داشته است؛ به این معنا که در مقاطع مختلف، تصمیمگیری درباره جنگ، مذاکره، توافق یا نحوه مواجهه با طرفهای خارجی، صرفاً بر اساس یک اصل منفرد انجام نشده و ملاحظات مختلف، از جمله منافع ملی، امنیت، شرایط کشور و هزینههای تصمیم، مورد توجه قرار گرفته است.
در دوران تازه با رهبری آیتالله مجتبی خامنهای نیز این بحث در موضوع مذاکره و توافق با آمریکا ادامه پیدا کرده است. او نیز بر همین اساس اجازه توافق ایران و آمریکا برای پایان جنگ را صادر کرد.
از این منظر، میتوان میان سخن قائمپناه و مبنای تصمیمگیریها در سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران، یک نقطه مشترک دید: تصمیمگیری نه بر اساس یک شعار یا رویکرد ثابت، بلکه با توجه همزمان به عزت، حکمت، مصلحت و هزینههای هر انتخاب.
در مقابل، منتقدان قائمپناه، اگرچه با هدف نقد معاون رئیسجمهور دولت جریان رقیب خود به سخنان او واکنش نشان میدهند، اما نحوه طرح این انتقادها میتواند به نتیجهای متفاوت منجر شود.
وقتی یک اظهارنظر بدون توجه به منطق و چارچوبی که گوینده برای آن ارائه کرده، بهعنوان نشانهای از ضعف یا عقبنشینی تصویر شود، این خطر وجود دارد که در نهایت تصویری غیرعقلانی از سازوکار تصمیمگیری و تصمیمسازان نظام به مخاطب ارائه شود.
بحث اصلی نه دفاع از یک فرد یا دولت، بلکه توجه به یک اصل است: در سیاست خارجی، حفظ عزت کشور با سنجش حکمت و مصلحت و محاسبه هزینههای تصمیمها در تعارض نیست؛ بلکه میتواند مکمل یکدیگر باشد.
بخشی از منتقدان توجه ندارند که خواسته یا ناخواسته، در حال تخریب دستاوردهای ایران و ساخت تصویری غیرعقلانی از بزرگان و تصمیمگیران نظام هستند.
