برای شکارچیان رأس هرم غذایی مانند شیرهای کوهی و خرسها، سر طعمه ارزش بسیار کمتری نسبت به بدن آن دارد، زیرا دسترسی به مواد مغذی موجود در سر به تلاش بیشتری نیاز دارد و در مقابل، پاداش غذایی آن چندان قابلتوجه نیست. اما برای یک کایوتِ لاشهخوار، غذای رایگان، هرچقدر هم کم باشد، باز هم غذاست. کایوتها از فرصتهای موجود در طبیعت نهایت استفاده را میبرند و بقایای شکار باقیمانده از سوی شکارچیان بزرگتر میتواند همچنان مواد مغذی مهمی برای آنها فراهم کند.
