برترینها: اگر کسی به شما بگوید میخواهد ۱۱ سال در یک خانه پلاستیکی زندگی کند، شاید باور نکنید؛ اما دیتر اشمید، معمار این پروژه، همراه خانوادهاش این خانه متفاوت را به محل زندگی واقعی خود تبدیل کرد تا ایدهاش را آزمایش کند. گزارش «عصرایران» را میخوانید:
خانه پلاستیکی که در سال ۱۹۶۳ توسط دیتر اشمید، معمار آلمانی طراحی شد، یکی از تجربه های جسورانه معماری قرن بیستم برای استفاده از مواد جدید در ساخت وساز بود. این پروژه در دوره ای شکل گرفت که بسیاری از معماران و طراحان به دنبال راه هایی برای ساخت خانه های سریع، سبک و قابل تولید در کارخانه بودند.
اشمید در این پروژه تلاش کرد نشان دهد که پلاستیک می تواند فراتر از یک ماده صنعتی معمولی باشد و به عنوان مصالح اصلی یک خانه مدرن مورد استفاده قرار گیرد. این خانه با قطعات پیش ساخته از پلاستیک تقویت شده با الیاف شیشه و یک سازه فلزی ساخته شده بود و ایده اصلی آن، تولید خانه مانند یک محصول صنعتی و امکان نصب سریع آن در مکان های مختلف بود.
یکی از ویژگی های جالب این پروژه این بود که خود دیتر اشمید همراه با خانواده اش ۱۱ سال در این خانه زندگی کرد تا عملکرد واقعی آن را آزمایش کند. او می خواست نشان دهد که خانه های ساخته شده از مواد جدید می توانند در زندگی روزمره نیز کاربرد داشته باشند.
با وجود ایده آینده نگرانه، خانه پلاستیکی نتوانست به الگویی فراگیر برای معماری تبدیل شود و در نهایت در دهه ۱۹۷۰ تخریب شد. با این حال، این پروژه همچنان یکی از نمونه های مهم معماری تجربی دهه ۱۹۶۰ به شمار می رود؛ دوره ای که معماران در جست وجوی راه های تازه برای تعریف خانه، مصالح و شیوه زندگی آینده بودند.
